dcsimg

Bláheykur ( Feroês )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Circus pygargus

Bláheykur (frøðiheiti - Circus pygargus)

Sí eisini

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Bláheykur: Brief Summary ( Feroês )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Circus pygargus

Bláheykur (frøðiheiti - Circus pygargus)

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Grä hanjüger ( Frísio do Norte )

fornecido por wikipedia emerging languages
Amrum.pngTekst üüb Öömrang
 src=
Spriadkoord Grä hanjüger
stunfögel wonter-regiuunen bräät-regiuunen

A grä hanjüger ((mo.) grae hånetiif, latje goosejarn) (Circus pygargus) as en fögel ütj at famile faan a hanjügern (Accipitridae).

Bilen

Ferwisang efter bütjen

Commons Wikimedia Commons hää bilen of filmer tu:
Wikispecies Wikispecies hää en artiikel tu:
licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Grä hanjüger: Brief Summary ( Frísio do Norte )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Spriadkoord Grä hanjüger
█ stunfögel █ wonter-regiuunen ██ bräät-regiuunen

A grä hanjüger ((mo.) grae hånetiif, latje goosejarn) (Circus pygargus) as en fögel ütj at famile faan a hanjügern (Accipitridae).

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Λιβαδόκιρκος ( Grego, Moderno (1453-) )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Circus pygargus

Ο λιβαδόκιρκος είναι είδος ημερόβιου αρπακτικού πτηνού, ένα από τα μέλη της ομάδας των κίρκων, που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο, Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Circus pygargus και δεν περιλαμβάνει υποείδη.[3]

Ονοματολογία

Η λατινική λέξη pygargus είναι ελληνική: πύγαργοςarjuna=λευκός, φωτεινός), δηλ. «ό έχων λευκή ουρά».[4]. Προφανώς, η ονομασία αναφέρεται στο λευκό ουροπύγιο του πτηνού, παρόλο που αυτό είναι ελάχιστα ορατό.

Η αγγλική ονομασία του είδους (Montagu’s Harrier), οφείλεται στον Άγγλο φυσιοδίφη George Montagu (1753-1815), προς τιμήν του οποίου ονομάστηκε.

Η ελληνική ονομασία του είδους παραπέμπει στο κυριότερο ενδιαίτημα του πτηνού.

Γεωγραφική κατανομή

 src=
Χάρτης εξάπλωσης του είδους Circus pygargus Πράσινο: Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής, Μπλε: Περιοχές διαχείμασης

Ο λιβαδόκιρκος έχει ευρεία περιοχή εξάπλωσης στον Παλαιό Κόσμο, με τα δυτικά όρια στην περιοχή της Ιβηρικής και της Σενεγάλης και τα ανατολικά στη Σιβηρία, τη Μογγολία και το Μπανγκλαντές. Το βόρειο όριο της κατανομής βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Βρετανίας και τη νότια Σουηδία, ενώ το νότιο όριο εκτείνεται μέχρι τη Νότιο Αφρική.

Περιοχές αναπαραγωγής

Ο λιβαδόκιρκος είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος, που δεν απαντάται ως μόνιμος (επιδημητικός) κάτοικος, παρά μόνον ως καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης, διαχειμάζων και μεταναστευτικός. Οι περιοχές αναπαραγωγής στην Ευρασία, όπου έρχεται τα καλοκαίρια, βρίσκονται σε μία ευρεία ζώνη με δυτικά όρια την Ιβηρική, και τη Γαλλία και, δια μέσου διάσπαρτων θυλάκων αναπαραγωγής σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, περνάνε στην Ουκρανία, τις χώρες του Καυκάσου, τη Ν. Ρωσία και το Καζακστάν, για να φθάσουν μέχρι τη Μογγολία, όπου είναι και τα ανατολικά όριά τους. Οι νοτιότερες περιοχές αναπαραγωγής βρίσκονται στα σύνορα Ιράκ και Ιράν, περίπου, ενώ στην Αφρική, ο Λιβαδόκιρκος αναπαράγεται σε μικρές περιοχές του Μαρόκου, της Αλγερίας και της Τυνησίας.

Περιοχές διαχείμασης

Οι περιοχές διαχείμασης βρίσκονται μακριά και νότια των περιοχών αναπαραγωγής, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος. Στην Ασία, βρίσκονται σε περιοχές του Πακιστάν, της Ινδίας, του Νεπάλ και του Μπανγκλαντές, μέχρι νότια στη Σρι Λάνκα. Στην Αφρική, όπου και διαχειμάζει μεγάλος όγκος του παγκόσμιου πληθυσμού, οι περιοχές εκτείνονται από τη Σενεγάλη στα δυτικά και, μέσω μίας μεγάλης ζώνης παράλληλης με τον ισημερινό, φθάνουν στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας, στην Ερυθραία και τη Σομαλία. Προς νότον, οι περιοχές διαχείμασης φθάνουν μέχρι τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική.

Στην Ελλάδα, ο λιβαδόκιρκος περνάει κατά τις δύο μεταναστεύσεις, αλλά δεν είναι βέβαιο εάν φωλιάζει. Πάντως, ακόμη και άν συμβαίνει αυτό, τα ζευγάρια αναπαραγωγής δεν φαίνεται να ξεπερνάνε τους μονοψήφιους αριθμούς.[5]

Μεταναστευτικές οδοί

 src=
Θηλυκός λιβαδόκιρκος

Ο λιβαδόκιρκος θεωρείται εξαιρετικός ταξιδευτής, καλύπτοντας μεγάλες αποστάσεις κατά την μετανάστευση. Η φθινοπωρινή αποδημία στην Ευρώπη ξεκινάει στα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου, φθάνοντας στην κορύφωσή της στα μέσα με τέλη Αυγούστου, ενώ στις βόρειες επικράτειες, μπορεί να παραταθεί μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου. Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί μεταναστεύουν σχεδόν πάντοτε στην Αφρική, κυρίως σε περιοχές του Σαχέλ. Η εαρινή αποδημία πραγματοποιείται συνήθως μέσω του Γιβραλτάρ, αρχίζει στα τέλη Μαρτίου και διαρκεί μέχρι τις αρχές Μαΐου, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι, τα νεαρά άτομα ηλικίας ενός έτους, περνάνε το πρώτο τους καλοκαίρι στις περιοχές διαχείμασης.

Τυχαία, περιπλανώμενα άτομα έχουν φθάσει μέχρι την Ιρλανδία, την Ισλανδία και το Μπαχρέιν, ενώ στην Αφρική μέχρι το Πράσινο Ακρωτήριο και το Κονγκό. [1]

Στην Ελλάδα, τα πρώτα πουλιά φθάνουν στα μέσα Απριλίου και φεύγουν νωρίς τον Σεπτέμβριο. Αξιοσημείωτο είναι ότι, την άνοιξη έρχεται σημαντικός αριθμός πουλιών, ενώ κατά τη φθινοπωρινή αποδημία, ελάχιστα άτομα παρατηρούνται.[5]

Βιότοπος

Ο λιβαδόκιρκος μπορεί να βρεθεί σε μια ζώνη μέσου γεωγραφικού πλάτους, με εύκρατα κλίματα, αλλά επίσης, στη Μεσόγειο και στις ψυχρές ζώνες. Αν και έχει βρεθεί να φωλιάζει μέχρι και στα 1500 μέτρα, είναι ουσιαστικά είδος πεδινών περιοχών, που φωλιάζει κυρίως στις κοιλάδες ποταμών, πεδιάδες, και στα μέρη που γειτνιάζουν με τις λίμνες και τη θάλασσα. Μπορεί να αναπαράγεται σε υγρότοπους, αν και αυτοί είναι συχνά μικρότεροι και ξηρότεροι από εκείνους που χρησιμοποιούνται από τον καλαμόκιρκο. Χρησιμοποιεί, επίσης, χέρσα εδάφη και αμμοθίνες, ενώ μπορεί να βρεθεί και στη στέπα. Προσαρμόζεται σε θαμνότοπους με ακανθώδεις θάμνους ή ρείκια και, σε εκτάσεις με μικρά κωνοφόρα.

Όταν δεν υπάρχει άλλος κατάλληλος βιότοπος, τότε φωλιάζει και σε καλλιεργήσιμα εδάφη, όπου, όμως, είναι ευάλωτος από τις διαδικασίες συγκομιδής. Μεταξύ αυτών που επιλέγει, είναι κυρίως λιβάδια και καλλιέργειες δημητριακών, όπως με σιτάρι, κριθάρι, βρώμη και κράμβες. Στη δυτική Ευρώπη, μέχρι και το 70% του πληθυσμού, φωλιάζει σε τεχνητά ενδιαιτήματα. Γενικά, για την αναπαραγωγή του, χρειάζεται μεγάλο ανοικτό χώρο, με αρκετά υψηλή βλάστηση για να παρέχεται κάλυψη, δεν πρέπει όμως η περιοχή να είναι κατάφυτη. Ευνοούνται σημεία όπου τα πουλιά μπορούν να ξεκουραστούν και να ερευνούν την περιοχή αναπαραγωγής: αυτά μπορεί να είναι στύλοι προστατευτικής περίφραξης, μικρά δέντρα, ή βραχώδεις προεξοχές. Όταν κυνηγάει, ανεξαρτήτως εποχής, προτιμάει περιοχές με χαμηλή ή αραιή βλάστηση, όπου το θήραμα είναι πιο ορατό. Οι πυκνοκατοικημένες περιοχές γενικά αποφεύγονται, ενώ είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στις ανθρώπινες οχλήσεις.

Μορφολογία

Ο λιβαδόκιρκος είναι ένας μετρίου μεγέθους ευρωπαϊκός κίρκος, ίσος ή ελαφρά μεγαλύτερος από τον στεπόκιρκο. Όπως και οι άλλοι κίρκοιεμφανίζει έντονο φυλετικό διμορφισμό.

Στα ενήλικα αρσενικά το κεφάλι, η κορυφή του κορμού, τα άνω καλυπτήρια φτερά και η κάτω επιφάνεια του σώματος, μέχρι την κοιλιά, είναι χρωματισμένα σκούρα γκρι. Από τα μέσα της κοιλιάς και κάτω, συμπεριλαμβανομένων των εκεί καλυπτηρίων στο ύψος των καρπικών αρθρώσεων, το χρώμα είναι λευκό, με λίγο πολύ κάθετες κοκκινωπές γραμμώσεις. Τα δευτερεύοντα ερετικά φτερά είναι επίσης ανοικτά γκρι με μια μαύρη εγκάρσια λωρίδα στο επάνω μέρος και δύο μπάρες στο κάτω μέρος. Τα πρωτεύοντα ερετικά είναι μαύρα πάνω και κάτω. Συνολικά, στις πτέρυγες διακρίνονται τρία χρώματα: σκούρο γκρι, λευκόγκριζο και μαύρο. Τα φτερά της ουράς είναι σκούρα γκρι με αχνές ραβδώσεις, ενώ είναι επίσης δυσδιάκριτο το κάπως λευκότερο ουροπύγιο.

Τα ενήλικα θηλυκά είναι μετρίου καφέ χρώματος στην κορυφή του κεφαλιού, πίσω στον αυχένα, την πλάτη και τα ανώτερα καλυπτήρια φτερά, ενώ τα μικρά καλυπτήρια στο μέσο της φτερούγας είναι πιο ανοικτόχρωμα. Οι πτέρυγες είναι σκούρες καφέ στην επάνω πλευρά, με ένα κάπως πιο μαυριδερό άκρο. Η ουρά έχει λευκό ουροπύγιο, σαφώς πιο διακριτό από του αρσενικού. Τα πηδαλιώδη φτερά της ουράς είναι ανοιχτά καφέ με διαδοχικές σκουρόχρωμες λωρίδες και, μια σχετικά μεγάλη μαύρη ταινία στην άκρη. Το κάτω μέρος του σώματος είναι πολύ πιο ανοιχτόχρωμο, συνολικά, με χαρακτηριστικές μπεζ-καφέ πιτσιλιές. Η κάτω πλευρά των πτερύγων και των φτερών της ουράς είναι γενικά σκούρα καφέ προς το μαύρο, με κλιμακώσεις. Στο κεφάλι φαίνεται μία στενή σκούρα λωρίδα στα μάτια, υπόλευκη κάτω από αυτά, ενώ η πίσω πλευρά των παρειών έχει χρώμα σκούρο καφέ.

Η ίριδα, το κήρωμα και τα πόδια είναι κίτρινα στα ενήλικα πουλιά, ενώ το ράμφος και οι γαμψώνυχες είναι μαύρα.

  • Μια μελανιστική (melanistic) μορφή εμφανίζεται στο είδος. Σε αυτή τη μορφή το αρσενικό είναι πολύ πιο σκούρο από το συνηθισμένο, με μαύρο κεφάλι, καστανόμαυρο άνω μέρος και γκρίζο κάτω μέρος. Το θηλυκό είναι εντελώς σοκολατί εκτός από τα γκρίζα φτερά.

Βιομετρικά στοιχεία

  • Μήκος σώματος: (39-)43 έως 47(-50) εκατοστά.
  • Άνοιγμα πτερύγων: (95-)97 έως 115(-120) εκατοστά.[6]
  • Βάρος: Αρσενικό: 227-305 γραμμάρια, θηλυκό: 319-445 γραμμάρια, κατά μέσον όρο.[7]

Πτήση

 src=
Αρσενικός λιβαδόκιρκος εν πτήσει

Ο λιβαδόκιρκος, κατά την πτήση, έχει το χαρακτηριστικό πέταγμα των κίρκων, πετάει δηλαδή χαμηλά πάνω από το έδαφος, με τις πτέρυγες ανορθωμένες σε σχήμα V. Έχει λεπτή σιλουέτα και φτερούγες, ενώ το πέταγμά του είναι πολύ «ανάλαφρο» και, κάποιες φορές, θυμίζει εκείνο της πεταλούδας.[5]

Μέθοδοι κυνηγιού

Οι λιβαδόκιρκοι κυνηγούν πάνω από ανοικτές εκτάσεις και, όπως και οι άλλοι κίρκοι, κυρίως στα χαμηλά, με χαρακτηριστικές εμπρός και πίσω κινήσεις, και τις πτέρυγες ανορθωμένες σε σχήμα V. Κυνηγάει σε σχετικά χαμηλές ταχύτητες (περίπου 30 χμ/ώρα), αιφνιδιάζοντας το θήραμα, το οποίο συλλαμβάνει σε μικρή απόσταση από την επιφάνεια του εδάφους, είτε και πάνω στο έδαφος, κυνηγώντας το για πολύ μικρές αποστάσεις. Γενικά, θεωρείται από τους πιο ευέλικτους και επιδέξιους στο κυνήγι κίρκους, εάν όμως το θήραμα καταφέρει να αποδράσει, δεν καταδιώκεται στη συνέχεια.

Τροφή

Η κύρια διατροφή του λιβαδόκιρκου αποτελείται από μικρά θηλαστικά, ή γενικότερα μικρά εδαφόβια ζώα που ζουν σε περιοχές με χαμηλή ή αραιή βλάστηση. Δεδομένου ότι αυτό το πουλί έχει ευρεία κατανομή, θα συλλάβει ό,τι θήραμα είναι διαθέσιμο στην περιοχή όπου ζει και φωλιάζει. Σημαντικό μέρος της λείας αποτελείται από μικρά τρωκτικά (χωραφοπόντικες, αρουραίοι), μικρά πουλιά και μεγάλα έντομα (ακρίδες, λιβελούλες) ή σκαθάρια. Στη στέπα, το κύριο μέρος της διατροφής του αποτελούν οι σπερμόφιλοι (sousliks), ενώ στη νότια Ευρώπη, κυρίως οι σαύρες και τα μεγάλα έντομα. Περιστασιακά, μπορεί να στραφεί και σε θνησιμαία, κυρίως σε σκοτωμένα ή τραυματισμένα ζώα στις άκρες αυτοκινητοδρόμων. Σε περιοχές όπου η παροχή τροφής εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τα τρωκτικά, η αναπαραγωγική επιτυχία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις κυκλικές διακυμάνσεις των πληθυσμών των αρρουραίων.[8]

 src=
Αρσενικός λιβαδόκιρκος (ραχιαία όψη)

Στις χώρες της Αφρικής , όπου βρίσκονται τα χειμαδιά, το φάσμα τροφής είναι σαφώς πολύ μικρότερο από ό,τι στην περιοχή αναπαραγωγής, με την κύρια λεία να είναι οι ακρίδες, τις οποίες πολλές φορές ακολουθούν όταν εμφανίζονται τα μεγάλα σμήνη τους.[9][10]

Αναπαραγωγή

Οι ερωτοτροπίες ξεκινάνε με την άφιξη των αρσενικών στους τόπους αναπαραγωγής. Αποτελούνται κατά κύριο λόγο από θεαματικές επιδείξεις πτήσης του αρσενικού, σπάνια και από τους δύο συντρόφους. Οι πτήσεις αυτές, συνήθως συνοδεύονται από φωνητικά καλέσματα, με το θηλυκό να κάθεται σε ένα χαμηλότερο επίπεδο, ή να καταδιώκεται περιστασιακά.[11] Οι λιβαδόκιρκοι είναι συνήθως μονογαμικοί, δεν αποκλείεται όμως, να εμφανιστεί ακόμη και μετά την έναρξη της ωοτοκίας, περιστασιακά διγαμία και, ζευγάρωμα με ένα δεύτερο θηλυκό.

Η φωλιά βρίσκεται συνήθως απευθείας πάνω στο έδαφος, ξηρό ή ελαφρά υγρό, πολύ σπάνια σε πολύ βρεγμένο. Η παρακείμενη βλάστηση δεν πρέπει να είναι, ούτε πολύ ψηλή ούτε πολύ πυκνή και, έχει συνήθως περίπου 1 μ. ύψος, ενώ φωλιές μέσα σε ψηλά καλάμια κατασκευάζονται μόνον όταν υπάρχουν μεγάλα κενά. Όταν το φώλιασμα γίνεται, στην κεντρική Ευρώπη, μέσα σε καλλιέργειες, τότε επιλέγονται χωράφια με κριθάρι, σιτάρι ή σίκαλη, δεδομένου ότι τα σπαρτά συνήθως είναι ήδη αρκετά ψηλά κατά την άφιξη των πτηνών αναπαραγωγής.[12]

Η φωλιά κατασκευάζεται από καλάμια, ξερόκλαδα και σκληρό γρασίδι, επιστρωμένη με μαλακό χορτάρι και είναι, μάλλον, μια ρηχή κατασκευή, διαμέτρου 30-40 εκατοστών, αλλά μπορεί να φθάσει και τα 80 εκατοστά. Πολλές φορές η παρακείμενη βλάστηση αποκόπτεται για να υπάρχει ορατότητα ενώ, σπανιότερα, τα ζευγαρώματα γίνονται σε χαλαρές, ολιγομελείς αποικίες.[13]

Η γέννα που, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, μπορεί να πραγματοποιηθεί από τα μέσα Απριλίου μέχρι μέσα Μαΐου ή αρχές Ιουνίου, αποτελείται από 4-5 αβγά, κάποιες φορές, όμως, μπορεί να φθάσει μέχρι και 10 αβγά. Η εναπόθεση γίνεται με διαστήματα μιάμισης μέχρι τριών ημερών μεταξύ τους, και η επώαση -που ξεκινάει από το πρώτο αβγό-, πραγματοποιείται αποκλειστικά από το θηλυκό, και διαρκεί 27-40 ημέρες, με το αρσενικό να εφοδιάζει με τροφή.[14] Μετά την εκκόλαψη, την σίτιση των νεοσσών αναλαμβάνει το θηλυκό για 21 ημέρες.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, το αρσενικό εφοδιάζει το θηλυκό και αργότερα τους νεοσσούς με τροφή. Ο αριθμός των «ανεφοδιασμών» κυμαίνεται από 5 έως 6 φορές την ημέρα κατά τη διάρκεια της επώασης, μέχρι 7 έως 10 φορές την ημέρα, όταν οι νεοσσοί έχουν εκκολαφθεί, αν και το αρσενικό μπορεί να παρεμποδίζεται απο υγρές, ομιχλώδεις ή και θυελλώδεις καιρικές συνθήκες. Με ένα τρόπο, χαρακτηριστικό στους κίρκους, το θήραμα «περνάει» από το αρσενικό στο θηλυκό, εν πτήσει: το θηλυκό πετάει κάτω από το αρσενικό, ο οποίος ρίχνει το θήραμα για να το πιάσει εκείνη. Το αρσενικό κυνηγάει σε μια μεγάλη περιοχή μέχρι και 12 χιλιόμετρα μακριά από τη φωλιά. Το θηλυκό κυνηγάει κοντά στη φωλιά, μέχρι 1 χλμ., και μόνον όταν οι νεοσσοί έχουν εκκολαφθεί.

Οι νεοσσοί στέκονται στα πόδια τους στις 12 ημέρες, και ολοκληρώνουν το πρώτο τους πτέρωμα στις 30 ημέρες. Οι μικρότεροι νεοσσοί, είναι πολύ πιθανόν να πεθάνουν νωρίς. Το πρώτο πέταγμα πραγματοποιείται στις 35-40 ημέρες, περίπου, αλλά μένουν κοντά στους γονείς τους, για λίγες ημέρες ακόμη.[14]

Στην Ελλάδα ο λιβαδόκιρκος πιθανότατα δεν φωλιάζει, χωρίς όμως αυτό να είναι απόλυτα εξακριβωμένο. Πάντως, εάν φωλιάζει, αυτό γίνεται στη Β. Ελλάδα και σε ελάχιστους αριθμούς.[5]

Κατάσταση πληθυσμού

Παρά το γεγονός ότι, το είδος στην Ευρώπη έχει σχετικά ευρεία κατανομή, δεν είναι τόσο κοινό σε πολλούς τομείς της επικράτειάς του και, κάποιοι εύρωστοι πληθυσμοί υπάρχουν μόνο στη Γαλλία, την Ισπανία, τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και την Πολωνία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το είδος περιορίζεται στη νότια Αγγλία, ενώ στην Ιρλανδία είναι σπάνιο, κυρίως στα νότια, αν και υπάρχει μια σειρά από καταγραμμένα αρχεία αναπαραγωγής.[15]

Στη δυτική Ευρώπη, εκτιμάται ότι περίπου το 70% των ζευγαριών αναπαραγωγής φωλιάζει σε γεωργικές εκτάσεις, κυρίως καλλιέργειες δημητριακών. Το γεγονός αυτό καθιστά τον λιβαδόκιρκο ιδιαίτερα ευάλωτο, που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προστασία της φωλιάς του. Οι ορνιθολογικές και διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις συμμετέχουν στην προστασία των φωλιών, σε συνεργασία με τους ενδιαφερόμενους ιδιοκτήτες γης. Μόλις μια φωλιά εντοπίζεται σε έναν τομέα, μπορεί να προστατευθεί είτε με τη μετεγκατάσταση σε ένα ασφαλέστερο χώρο, είτε με τη δημιουργία ενός προστατευόμενου χώρου που δεν θα καταστραφεί κατά τη συγκομιδή.[10] Στη Γαλλία και στην Ιβηρική χερσόνησο, κατά μέσο όρο, ένα 60% των νεοσσών σώζεται από αυτά τα μέτρα.[16] Παρόλ'αυτά, ο λιβαδόκιρκος σήμερα κατατάσσεται ως είδος Ελαχίστης ανησυχίας από την IUCN.[1]

Για την Ελλάδα δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, παρόλο που είναι προστατευόμενο είδος (Παρ. 1 απόφασης 414985/1985 ΥΠΓΕ). Ιστορικά, υπήρχαν πληροφορίες για φώλιασμα στο Δέλτα του Νέστου, αλλά η πρώτη αποδεδειγμένη καταγραφή φωλιάσματος, ήταν μόλις το 1980 στην περιοχή της λίμνης Χειμαδίτιδας και, έκτοτε, ο νομός Φλωρίνης ήταν η μόνη περιοχή αναπαραγωγής σε όλο τον ελλαδικό χώρο.[17] Σήμερα, όμως, δεν είναι γνωστός ο ακριβής αναπαραγόμενος πληθυσμός, διότι απαιτείται επακριβής χαρτογράφηση των θέσεων φωλιάσματος –εάν εξακολουθούν να υπάρχουν-.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη χώρα είναι η λαθροθηρία, αφού μέχρι πρόσφατα, μεγάλος αριθμός λιβαδόκιρκων θηρευόταν παράνομα, ιδιαίτερα κατά την εαρινή μετανάστευση.[18]

Έτσι, ειδικά για την Ελλάδα, ο λιβαδόκιρκος ανήκει στην κατηγορία Κινδυνεύοντα (Endangered, Ε1)

Άλλες ονομασίες

Στον ελλαδικό χώρο, o Λιβαδόκιρκος απαντάται και με τις ονομασίες Πύγαργος, Λέπαργος.[19]

Παραπομπές

  1. 1,0 1,1 1,2 BirdLife International (2013). Circus pygargus στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 29 Μαρτίου 2014.
  2. Thiollay, 1994
  3. Howard and Moore, p. 104
  4. για περισσότερες λεπτομέρειες της ετυμολογίας της λέξης αργός, βλ. «Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα», τόμος 10, σ 471
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Χανδρινός & Δημητρόπουλος, σ. 88
  6. Svensson et al
  7. Glutz et al
  8. Salamolard M. et al
  9. R. Limiñana et al
  10. 10,0 10,1 «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2013.
  11. M. Pandolfi und A. Barocci
  12. M. Hölker
  13. Harrison, p. 107
  14. 14,0 14,1 Harrison, p. 108
  15. http://www.irishbirding.com/birds/web
  16. Beatriz Arroyo et al
  17. «Κόκκινο Βιβλίο», σ. 183
  18. «Κόκκινο Βιβλίο», σ. 184
  19. Απαλοδήμος, σ. 37

Πηγές

  • Howard and Moore, Checklist of the Birds of the World, 2003.
  • Collin Harrison, Nests, Eggs and Nestlings Of British and European Birds, Collins, 1988.
  • Christopher Perrins, Birds of Britain and Europe, Collins 1987.
  • Bertel Bruun, Birds of Britain and Europe, Hamlyn 1980.
  • Hermann Heinzel, RSR Fitter & John Parslow, Birds of Britain and Europe with North Africa and Middle East, Collins, 1995
  • Πάπυρος Λαρούς-Μπριτάνικα, τόμος 34 , λήμμα «Κίρκος»
  • Ιωάννη Όντρια, Πανίδα της Ελλάδας, τόμος Πτηνά.
  • Γ. Χανδρινού-Α. Δημητρόπουλου, Αρπακτικά Πουλιά της Ελλάδας, εκδόσεις Ευσταθιάδη, Αθήνα, 1982.
  • Ντίνου Απαλοδήμου, Λεξικό των ονομάτων των πουλιών της Ελλάδας, 1988.
  • «Το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλουμένων Σπονδυλοζώων της Ελλάδας, Αθήνα 1992»
  • Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2002
  • IUCN Red List: http://www.iucnredlist.org/
  • Beatriz Arroyo, Jesús T. García and Vincent Bretagnolle (2002) Conservation of the Montagu's harrier (Circus pygargus) in agricultural areas. Animal Conservation Vol. 5 Issue 4 Page 283 November 2002
  • U. N. Glutz v. Blotzheim und K. M. Bauer & E. Bezzel: Handbuch der Vögel Mitteleuropas. Bd. 4., 2. Aufl., AULA-Verlag, Wiesbaden, 1989: S. 384
  • M. Hölker: Bestand, Verbreitung und Schutz der Wiesenweihe (Circus pygargus) in Nordrhein-Westfalen 1993 bis 1996. Jahresbericht zum Monitoring Greifvögel und Eulen Europas 9, 1997: S. 107–114
  • R. Limiñana, A. Soutullo, V. Urios: Autumn migration of Montagu's Harriers Circus pygargus tracked by satellite telemetry. J. Ornithol. 148, 2007: S. 520
  • M. Pandolfi und A. Barocci: Analysis of Montagu’s Harrier Circus pygargus Aerial Display during Courtship, In: In: B.-U. Meyburg, R. D. Chancellor (Hrsg.): Raptor conservation Today. Berlin, London, Paris: S. 187–192.
  • Salamolard M., Butet A., Leroux A., Bretagnolle V. (2000) Responses of an avian predator to variations in prey density at a temperate latitude. Ecology (Ecology) ISSN 0012-9658 Abstract: [1]
  • Lars Svensson, Peter J. Grant, Killian Mullarney, Dan Zetterström: Der neue Kosmos Vogelführer. Kosmos, Stuttgart; 1999: S. 86. ISBN 3-440-07720-9
licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Συγγραφείς και συντάκτες της Wikipedia
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Λιβαδόκιρκος: Brief Summary ( Grego, Moderno (1453-) )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Circus pygargus

Ο λιβαδόκιρκος είναι είδος ημερόβιου αρπακτικού πτηνού, ένα από τα μέλη της ομάδας των κίρκων, που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο, Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Circus pygargus και δεν περιλαμβάνει υποείδη.

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Συγγραφείς και συντάκτες της Wikipedia
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Көйгәнәк ( Basquir )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Circus pygargus

Көйгәнәк, торомбай (рус. Лугово́й лу́нь, лат. Circus pygargus) — ҡарсығалар ғаиләһенә ҡараған, күгәрсен ҙурлығындағы йыртҡыс ҡош. Киң таралған күсмә ҡош, тропик Азияла һәм Сахаранан көньяҡтараҡ Африкала ҡышлай. Оя ҡороу өсөн дымлы ландшафты — йылға үҙәндәрен, һаҙлы урындарҙы, бейек үләнле болондарҙы, күл буйҙарын һайлай. Ҙур булмаған кимереүселәргә, кәҫәрткеләргә, ваҡ ҡоштарға һунар итә.

Башҡорт һөйләштәрендә баҫыу көйгәнәге, һаҙ көйгәнәге, ялан көйгәнәге, бейеүсе көйгәнәк тигән вариаттары осрай.

Кәүҙәһенең оҙонлоғо — 41-52 см, ҡанат йәйеме — 97-120 см.

Ҡанаттарын йәйеп осҡанда оҙон ҡойроғо күҙгә ташлана. Ата ҡоштоң ҡанат остары ҡара, түбәһе һәм ҡойроғо күкһел һоро. Арҡаһы ерән, ҡорһаҡ яғы асығыраҡ, уҡ башағына оҡшаған ҡара таптар менән сыбарланған. Инә һәм йәш ҡоштарҙың һырты ҡара таплы көрәнһыу ерән, кәүҙәләренең аҫ яғы буй-буй өҙөк һыҙыҡлы. Тауышы яңғырауыҡлы: «кли-кли-кли».

Әҙәбиәт

  • Э. Ф. Ишбирҙин. Башҡортостан ҡоштары. — Өфө, 1986.
licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Көйгәнәк: Brief Summary ( Basquir )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Circus pygargus

Көйгәнәк, торомбай (рус. Лугово́й лу́нь, лат. Circus pygargus) — ҡарсығалар ғаиләһенә ҡараған, күгәрсен ҙурлығындағы йыртҡыс ҡош. Киң таралған күсмә ҡош, тропик Азияла һәм Сахаранан көньяҡтараҡ Африкала ҡышлай. Оя ҡороу өсөн дымлы ландшафты — йылға үҙәндәрен, һаҙлы урындарҙы, бейек үләнле болондарҙы, күл буйҙарын һайлай. Ҙур булмаған кимереүселәргә, кәҫәрткеләргә, ваҡ ҡоштарға һунар итә.

Башҡорт һөйләштәрендә баҫыу көйгәнәге, һаҙ көйгәнәге, ялан көйгәнәге, бейеүсе көйгәнәк тигән вариаттары осрай.

Кәүҙәһенең оҙонлоғо — 41-52 см, ҡанат йәйеме — 97-120 см.

Ҡанаттарын йәйеп осҡанда оҙон ҡойроғо күҙгә ташлана. Ата ҡоштоң ҡанат остары ҡара, түбәһе һәм ҡойроғо күкһел һоро. Арҡаһы ерән, ҡорһаҡ яғы асығыраҡ, уҡ башағына оҡшаған ҡара таптар менән сыбарланған. Инә һәм йәш ҡоштарҙың һырты ҡара таплы көрәнһыу ерән, кәүҙәләренең аҫ яғы буй-буй өҙөк һыҙыҡлы. Тауышы яңғырауыҡлы: «кли-кли-кли».

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Ливадска еја ( Macedônio )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Возрасна женка

Ливадска еја (науч. Circus pygargus) — граблива птица преселничка од фамилијата на јастребите. Ја има во Македонија.

Опис

Разликата меѓу половите кај ливадската еја е особено изразена во перјето. Возрасните мажјаци се карактеризираат со нивната севкупна бледо сива боја на пердувите спротивставени со црните краеви на крилјата. За разлика од другите еи овој вид има карактеристични црни ленти по должината на секундарните пердуви, и над и под крилјата, и 'рѓосани ленти на стомакот и слабините. Возрасните женки, пак, имаат во голема мера слични пердуви на степската и полската еја. Одоздола се претежно светли, жолто-кафеави, стомакот со надолжни ленти а крилјата со точки. Горните делови се целосно темно кафеави, освен белиот корен на опашката („задницата“), и малку посветите централни делови на крилјата. Младенчињата се слични со женките, само немаат линии и точки на стомакот и крилјата, туку се црвеникавокафеави одоздола.

Ливадската еја е релативно мала грабливка, иако изгледа поголема заради големите крилја, долга е 43-47 см (само опашката е 16-18), со распон на крилјата 97-115 см. Мажјаците тежат во просек 265 г, а женките 345 г. Тие имаат особено грациозен лет, со моќно и елегантно замавнување на крилјата што оддава впечаток на лебдење со леснотија.

Распространетост и живеалиште

Овој вид е распространет во поголемиот дел наз ападниот палеарктик. Во повеќето европски земји постои барем мала популација, освен во Норвешка каде што не е присутна. Опсегот се протега кон Далечниот Исток, Урал, на запад до Португалија и на југ до северниот дел на Африка, до Мароко. И покрај тоа што има широка распространетост, оваа птица не е честа во многу области, а најголема популација има во Франција, Шпанија, Русија, Белорусија и Полска. Местата за размножување може да се променат и прошират надвор од познатиот опсег, но сепак јасни се знаците на намалена популација и пад.

Овој вид живее во претежно умерена клима, но исто така и на Медитеранот или во посеверните краишта. Иако има примери на вгнездување до 1500 метри надморска височина, оваа еја во суштина е низински вид, и гнезди најмногу во ливади, широки речни долини, рамнини, и на крајбрежјата на езера и мориња. Може да живее и во влажни, мочурливи места, иако тие често се помали и посуви отколку оние што ги користи полската еја. Исто така, користи вресишта, дини, пустари и степски живеалишта. Ако ни едно од овие живеалишта не ѝ се достапни, оваа еја ќе се насели на земјоделски фарми, каде што е ранлива заради бербите. Меѓу нив, ги избира особено пасиштата и нивите со житни култури како што се: пченицата, јачменот, овесот и репката. Во Западна Европа, и до 70 проценти од популацијата живее во вештачки живеалишта.

 src=
Возрасен мажјак

Миграција

Ливадската еја е преселничка на долги релации. Птиците од Евроазија мигрираат во супсахарна Африка, а оние од источните делови на опсегот се селат на Индискиот Потконтинент. Во Европа, првото заминување започнува на почетокот од август, а повеќето се заминати во средината на октомври. Патуваат опфаќајќи широк опсег преминувајќи го Медитеранот од различни страни. Во Африка се хранат претежно со инсекти и птици, а најмногу со скакулци.[2]

 src=
Малечки еи при преместување

Пролетното враќање започнува во април, а речиси сите се вратени во мај. Има докази дека едногодишните младенчиња остануваат првата сезона во зимските живеалишта.

 src=
Circus pygargus

Лов и исхрана

Исхраната на ливадската еја се состои главно од мали глодари, мали птици, змии, како и големи инсекти. Храната зависи од местото на живеење; на север обично јаде верверици и зајаци, а на југ глодари и инсекти.[3]

Пленот го лови летајќи ниско по определена маршрута со мала брзина (30 км/ч), што е типично за еите. За време на сезоната на парење, мажјакот ѝ носи храна на женката, а потоа и на младенчињата. Тоа се случува 5-6 пати дневно, а за време на инкубацијата 7-10 пати. Типично за еите е мажјакот да и ја дофрли храната на женката додека летаат, тој горе, таа подолу. Мажјакот опфаќа поголема област за лов, над 12 км, а женката лови во близина на гнездото, околу 1 км далечина и тоа само откако ќе се испилат јајцата.

Однесување и размножување

Ливадската еја може да живее осамено, но и во колонии, и во и вон сезона на парење. Парот кој се размножува може да се вклучи во мала колонија од триесетина гнезда, понекогаш во близина од 10 м. Ова полуколонијално гнездење не е заради недостаток на место, туку повеќе заради подобра одбрана од предаторите.[4] Местото за гнездење го бранат обата родитела во опсег од 300-400 м, а кога се во колонија, одбраната може да биде заедничка. Размножувањето започнува кога птиците ќе се вратат од миграција, кога и двајцата започнуваат со додворување. Покажувањето содржи разни варијанти на летање, небесни игри, акробатски фигури, зависно од поединецот. Двата пола се покажуваат, испуштаат силни звуци, но мажјаците тоа го прават почесто и поспектакуларно.

Размножувањето на ливадската еја започнува на возраст од 2-3 години, но понекогаш едногодишни женки може да почнат да гнездат. Обично тоа е со истиот партнер секоја година. Гнездото го гради женката во високата вегетација. Тоа е проста конструкција направена од трева која се користи само една сезона. Женката несе 3-5 јајца, кои ги квачи 27-40 дена. Младенчињата го напуштаат гнездото по 28-42 дена, а стануваат независни по две недели. Мажјакот може да биде полигамен и да има две женки со две легла, кои ги храни или истовремено или последователно.

Стаус

Бројот на парови во западниот палеарктик е околу 35.000–50.000, а глобалната популација се проценува на околу 150.000 до 200.000 поединци. Бројот на еите е намален со модерното земјоделие и употребата на пестициди кои ги трујат и нив и нивниот плен. Покрај општиот негативен тренд има случаи каде популацијата им се зголемува, како на пример во Шведска и Германија.[5] Овие случаи покажуваат дека ако им се овозможат животна средина која им одговара и доволно храна, тие лесно можат да се прилагодат и размножуваат. Во западна Европа 70% од еите се размножуваат во земјоделски фарми, особено насадени со житарки. Тоа ги прави ранливи и зависни од заштитата на гнездата. Разни организации партиципираат во заштитата на гнездата, во соработка со сопствениците на земјата. Гнездата или се дислоцираат или се создаваат заштитени простори околу нив каде нема да бидат вознемирувани.[6] Во Франција и на Пиринејскиот Полуостров, просечно 60% од гнездата се заштитени на овој начин.[7] Статусот на ливадската еја, по овие мерки за заштита е во категоријата на најмала загриженост.

Наводи

  1. BirdLife International (2012). Circus pygargus. Црвен список на загрозени видови на МСЗП. Верзија 2012.1. Меѓународен сојуз за заштита на природата. конс. 16 July 2012. (англиски)
  2. Montagu's harrier migration at grauwekiekendief.nl
  3. Salamolard M., Butet A., Leroux A., Bretagnolle V. (2000) Responses of an avian predator to variations in prey density at a temperate latitude. Ecology (Ecology) ISSN 0012-9658 Abstract: [1]
  4. Arroyo, Beatriz; Mougeot, Francois; Brtagnolle, Vincent(2001) Colonial breeding and nest defence in Montagu's harrier (Circus pygargus) Behavioural ecology and sociobiology (Behav. ecol. sociobiol.) ISSN 0340-5443
  5. Belting, C. & R. M. Krüger: Population development and strategies for the protection of Montagu´s Harrier in Bavaria (Populationsentwicklung und Schutzstrategien für die Wiesenweihe Circus pygargus in Bayern).
  6. Nest protection put into practice at grauwekiekendief.nl
  7. Beatriz Arroyo, Jesús T. García and Vincent Bretagnolle (2002) Conservation of the Montagu's harrier (Circus pygargus) in agricultural areas. Animal Conservation Vol. 5 Issue 4 Page 283 November 2002

Фусноти

  • Cramp, S. and Simmons, K.E.L. (eds) (1980) The Birds of the Western Palearctic, Vol. II, Oxford University Press. ISBN 0-19-857505-X
  • Gensbøl, Benny (1989). Collins guide to the Birds of Prey of Britain and Europe North Africa and the Middle East, William Collins Sons and Co Ltd. ISBN 0-00-219176-8

Литература

Forsman, Dick (1995) Field identification of female and juvenile Montagu's and Pallid Harriers Dutch Birding 17(2):41-54

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Автори и уредници на Википедија
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Ливадска еја: Brief Summary ( Macedônio )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Возрасна женка

Ливадска еја (науч. Circus pygargus) — граблива птица преселничка од фамилијата на јастребите. Ја има во Македонија.

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Автори и уредници на Википедија
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Нугын хулд ( Mongol )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Circus pygargus

Нугын хулд (Circus pygargus) нь Харцагынхан овгийн махчин шувуу юм. Биеэр жижигт орох энэ махчин шувууны эмэгчин нь эрэгчингээс том байдаг. Биеийн урт 43-47 см, сүүл нь 16-18 см, далавчаа дэлгэхэд 97-115 см, биеийн жин 265-345 гр байна.

Энэхүү шувуу нь дундаж өндөрлөг газар, Газар дундын тэнгис, ой тайгын бүсээр нутаглана. Мөн тал нутаг, элсэрхэг болон намагтай газар таарна.

Идэш тэжээл

Нугын хулд нь жижиг мэрэгчид, шувууд болон томхон хорхой шавьжаар хооллоно. Тэд ан хийхдээ голдуу хосоор явах ба эрэгчин нь эмэгчингээс өндөрт нисэж, барьсан олзоо доор нисэх эмэгчинд дамжуулдаг байна. Эр нугын хулд үүрнээс 12 км зайд ан хийх ба эм нь үүрнээс 1 км ба түүнээс дээш зайд ан хийнэ.

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia зохиогчид ба редакторууд
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Нугын хулд: Brief Summary ( Mongol )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Circus pygargus

Нугын хулд (Circus pygargus) нь Харцагынхан овгийн махчин шувуу юм. Биеэр жижигт орох энэ махчин шувууны эмэгчин нь эрэгчингээс том байдаг. Биеийн урт 43-47 см, сүүл нь 16-18 см, далавчаа дэлгэхэд 97-115 см, биеийн жин 265-345 гр байна.

Энэхүү шувуу нь дундаж өндөрлөг газар, Газар дундын тэнгис, ой тайгын бүсээр нутаглана. Мөн тал нутаг, элсэрхэг болон намагтай газар таарна.

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia зохиогчид ба редакторууд
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Пăнчăллă хăлат ( Tchuvache )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Пăнчăллă хăлат ареалĕ
 src=
Çамрăк ами
 src=
Circus pygargus

Пăнчăллă хăлат - çăхан пысăкăш кайăк. Çăмартисем (3-4) шурă. Ами пĕр уйăх хушши пусса ларать. Аçи ун валли апат илсе килсе тăрать. Хăвăрт ӳсекен чĕпсене апат нумай кирлĕ пирки аçипе ами пĕр канмасăр ĕçлеççĕ. Тĕп апачĕ - кăшлакан чĕрчунсем. Май килсен кайăк йăвисене те тапăнать, пĕчĕк чĕпсене вăрлать. Вĕçнĕ чухне çунаттисене сарса пăрахса ериппен ярăнса вĕçет. Пирĕн тăрăха ака уйăхĕнче вĕçсе килеççĕ, авăнта каяççĕ. Хальхи вăхăтра пирĕн енре сайра тĕл пулакан кайăк.

Асăрхавсем

Вуламалли

  • Beatriz Arroyo, Jesús T. García, Vincent Bretagnolle. Conservation of the Montagu's harrier (Circus pygargus) in agricultural areas // Animal Conservation. — 2002. — Т. 5. — № 4.(акăлч.)
  • Beatriz Arroyo. Colonial breeding and nest defence in Montagu's harrier (Circus pygargus) // Behavioral Ecology and Sociobiology. — 2001. — Т. 50. — № 2.(акăлч.)
  • S. Cramp, K.E.L. Simmons Vol. II - Hawks to Bustards // The Birds of the Western Palearctic. — Oxford University Press, 1980. — ISBN 0-19-857505-X(акăлч.)
  • Benny Gensbøl Collins Birds of Prey. — UK: HarperCollins, 2007. — ISBN 0007248148(акăлч.)
  • U. N. Glutz v. Blotzheim, K. M. Bauer, E. Bezzel Т. 4 - Falconiformes // . — Wiesbaden: AULA-Verlag, 1989. — ISBN 3-89104-460-7(ним.)
  • James Ferguson-Lees, David A. Christie Raptors of the World. — Princeton University Press, 2007. — ISBN 0691126844(акăлч.)
  • Killian Mullarney, Lars Svensson, Dan Zetterström, Peter J. Grant Птицы Европы. — United States: Princeton University Press, 2000. — ISBN 978-0-691-05054-6(акăлч.)
  • M. Pandolfi, A. Barocci: Analysis of Montagu’s Harrier Circus pygargus Aerial Display during Courtship, In: In: B.-U. Pandolfi and A. Barocci: Analysis of Montagu’s Harrier Circus pygargus aerial display during courtship, In: In: B.-U. Meyburg, RD Chancellor (Hrsg.): Raptor conservation Today . Meyburg, RD Chancellor (eds.): Raptor conservation Today. Berlin, London, Paris: S. 187—192. Berlin, London, Paris, p. 187—192 (акăлч.)
  • Г. Дементьев, Н. Гладков. Птицы Советского Союза. — Советская наука, 1951. — Т. 1.
  • Ф. Зауэр. Птицы - обитатели лугов, полей и лесов. — Мускав: Астрель, 2002. — ISBN 5-271-03191-8
  • А. И. Иванов, Е. В. Козлова, Л. А. Портенко, А. Я. Тугаринов. I // Птицы СССР. — Издательство Академии наук СССР, 1951.
  • В. К. Рябицев. Птицы Урала, Приуралья и Западной Сибири: Справочник-определительвырăн=Екатеринбург. — Изд-во Урал. ун-та, 2001. — ISBN 5-7525-0825-8
  • Л. С. Степанян. Конспект орнитологической фауны России и сопредельных территорий. — Мускав: Академкнига, 2003. — ISBN 5-94628-093-7

Каçăсем

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

Пăнчăллă хăлат: Brief Summary ( Tchuvache )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Пăнчăллă хăлат ареалĕ  src= Çамрăк ами  src= Circus pygargus

Пăнчăллă хăлат - çăхан пысăкăш кайăк. Çăмартисем (3-4) шурă. Ами пĕр уйăх хушши пусса ларать. Аçи ун валли апат илсе килсе тăрать. Хăвăрт ӳсекен чĕпсене апат нумай кирлĕ пирки аçипе ами пĕр канмасăр ĕçлеççĕ. Тĕп апачĕ - кăшлакан чĕрчунсем. Май килсен кайăк йăвисене те тапăнать, пĕчĕк чĕпсене вăрлать. Вĕçнĕ чухне çунаттисене сарса пăрахса ериппен ярăнса вĕçет. Пирĕн тăрăха ака уйăхĕнче вĕçсе килеççĕ, авăнта каяççĕ. Хальхи вăхăтра пирĕн енре сайра тĕл пулакан кайăк.

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

ХъупӀэжьец ( Circassiano Cabardiano )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Circus pygargus

ХъупӀэжье́ц (лат-бз. Circus pygargus) — къашыргъэ лъэпкъым хыхьа жьец гупым щыщ псэущхьэшх къуалэбзущ.

Зи ныбжыр илъэсиплӀым нэса, е щӀигъуахэм я теплъэр: тхыцӀэр гъуабжэ-къащхъуэщ, кӀащхьэр хужьщ, кусэ гъуэбжафэхэр, е щхъуэхэр хэсу. Жьэгъумрэ бгъащхьэмрэ хужь-щхъуафэщ, дамэкӀэ къабзий пхъашэхэр фӀыцӀэщ, абым ящхьэкӀэ щыӀэхэр дыжьыныфэ-щхъуэщ, дамэ щӀагъхэм кусэ фӀыцӀэхэр зэпрокӀ. Ныбэ щӀагъым, джабэхэм хужь ӀэпапӀэ гъуафэхэр хэлъщ.

Нэхъыбэу уздэпэщӀэхуэр псынэхэм, псыежэххэм, хыкъумхэм я гъунэ къэкӀыгъэ Ӏувхэм, жыг закъуэхэм ядеж.

Абгъуэ здищӀыр щӀыгъурщ псым пэмыжыжьэу. Шырхэм зыщэӀэтыр я ныбжьыр махуэ 40-м щӀыгъумэщ.

Яшх гъубгъуэдзыгъуэ, къуалэбзу шыр, шындырхъуо, хьэндыркъуакъуэ, блэ, гъудэбадзэ пӀащэ.

Щопсэу Еуропэм, Азиэ Курытым, Сыбырым, Ищхъэрэ Африкэм. ЩӀымахуэр щрах Индиэм, Пакистаным, Ипщэ Африкэм и лъэныкъуэхэм. Ищхъэрэ Къаукъазым икум щыгъуалъхьэхэм лъэтэжын яублэ шыщхьэӀум, щӀымахуэр щизых зэрызхэри къахокӀ.

Тхылъхэр

  • Адыгэхэм я къуалэбзу щӀэныгъэр. Брат Хьэсин. Черкесск. 2007 гъ.
licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

ХъупӀэжьец: Brief Summary ( Circassiano Cabardiano )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Circus pygargus

ХъупӀэжье́ц (лат-бз. Circus pygargus) — къашыргъэ лъэпкъым хыхьа жьец гупым щыщ псэущхьэшх къуалэбзущ.

Зи ныбжыр илъэсиплӀым нэса, е щӀигъуахэм я теплъэр: тхыцӀэр гъуабжэ-къащхъуэщ, кӀащхьэр хужьщ, кусэ гъуэбжафэхэр, е щхъуэхэр хэсу. Жьэгъумрэ бгъащхьэмрэ хужь-щхъуафэщ, дамэкӀэ къабзий пхъашэхэр фӀыцӀэщ, абым ящхьэкӀэ щыӀэхэр дыжьыныфэ-щхъуэщ, дамэ щӀагъхэм кусэ фӀыцӀэхэр зэпрокӀ. Ныбэ щӀагъым, джабэхэм хужь ӀэпапӀэ гъуафэхэр хэлъщ.

Нэхъыбэу уздэпэщӀэхуэр псынэхэм, псыежэххэм, хыкъумхэм я гъунэ къэкӀыгъэ Ӏувхэм, жыг закъуэхэм ядеж.

Абгъуэ здищӀыр щӀыгъурщ псым пэмыжыжьэу. Шырхэм зыщэӀэтыр я ныбжьыр махуэ 40-м щӀыгъумэщ.

Яшх гъубгъуэдзыгъуэ, къуалэбзу шыр, шындырхъуо, хьэндыркъуакъуэ, блэ, гъудэбадзэ пӀащэ.

Щопсэу Еуропэм, Азиэ Курытым, Сыбырым, Ищхъэрэ Африкэм. ЩӀымахуэр щрах Индиэм, Пакистаным, Ипщэ Африкэм и лъэныкъуэхэм. Ищхъэрэ Къаукъазым икум щыгъуалъхьэхэм лъэтэжын яублэ шыщхьэӀум, щӀымахуэр щизых зэрызхэри къахокӀ.

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
Wikipedia authors and editors
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

मोन्टागु भुइँचील ( Nepalês )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
वयस्क पोथी
 src=
Circus pygargus

मोन्टागु भुइँचील नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा मोन्टागुज ह्यारिअर (Montagu's Harrier) भनिन्छ।

यो पनि हेर्नुहोस्

सन्दर्भ सामग्रीहरू

बाह्य लिङ्कहरू

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
विकिपेडिया लेखक र सम्पादकहरू
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

मोन्टागु भुइँचील: Brief Summary ( Nepalês )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= वयस्क पोथी  src= Circus pygargus

मोन्टागु भुइँचील नेपालमा पाइने एक प्रकारको चराको नाम हो । यसलाई अङ्ग्रेजीमा मोन्टागुज ह्यारिअर (Montagu's Harrier) भनिन्छ।

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
विकिपेडिया लेखक र सम्पादकहरू
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

પટ્ટી પટ્ટાઇ ( Guzerate )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src=
Circus pygargus

પટ્ટી પટ્ટાઇ (અંગ્રેજી: Montagu's Harrier), (Circus pygargus) એ શિકારી યાયાવર પક્ષી છે.

વર્ણન

આ પ્રમાણમાં નાનું શિકારી પક્ષી છે પણ તેના શરીરના વજનના પ્રમાણમાં પાંખોનો વ્યાપ વધુ હોવાથી તે મોટું દેખાય છે સાથે તેને ચપળ ઉડ્યનનો લાભ પણ મળે છે. આ પક્ષીની માદા નર કરતાં વજનમાં ભારે હોય છે.

  • પાંખોનો વ્યાપ: 97–115 cm (38–45 in)
  • લંબાઈ: 43–47 cm (17–19 in) (પૂંછ: 16–18 cm (6.3–7.1 in))
  • શરીરનું વજન (સરેરાશ):
    • નર: 265 g (9.3 oz)
    • માદા: 345 g (12.2 oz)

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
વિકિપીડિયા લેખકો અને સંપાદકો
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages

પટ્ટી પટ્ટાઇ: Brief Summary ( Guzerate )

fornecido por wikipedia emerging languages
 src= Circus pygargus

પટ્ટી પટ્ટાઇ (અંગ્રેજી: Montagu's Harrier), (Circus pygargus) એ શિકારી યાયાવર પક્ષી છે.

licença
cc-by-sa-3.0
direitos autorais
વિકિપીડિયા લેખકો અને સંપાદકો
original
visite a fonte
site do parceiro
wikipedia emerging languages