Šídlice ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Šídlice (Anisozygoptera) jsou malým reliktním podřádem hmyzího řádu vážek (Odonata). Tento podřád byl nejvíce rozšířen v druhohorách. Dnes přežívají už jen dva druhy ve východní Asii (Japonsko, Himálaj).[1] Tvoří přechod mezi motýlicemi a šídly. Mají odlišné přední a zadní křídlo jako šídla, zatímco křídelní žilnatinou připomínají spíš motýlice. Nymfy připomínají spíš šídla.[1]

Taxonomie

Reference

  1. a b OBENBERGER, Jan. Entomologie IV. 1. vyd. Praha: Československá akademie věd, 1958. S. 276-277.
  2. BioLib.cz [cit. 2008-10-23]. Dostupné online.

Externí odkazy

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Šídlice: Brief Summary ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Šídlice (Anisozygoptera) jsou malým reliktním podřádem hmyzího řádu vážek (Odonata). Tento podřád byl nejvíce rozšířen v druhohorách. Dnes přežívají už jen dva druhy ve východní Asii (Japonsko, Himálaj). Tvoří přechod mezi motýlicemi a šídly. Mají odlišné přední a zadní křídlo jako šídla, zatímco křídelní žilnatinou připomínají spíš motýlice. Nymfy připomínají spíš šídla.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Urlibellen ( German )

provided by wikipedia DE
Wissenschaftlicher Name Anisozygoptera Handlirsch, 1906 Arten

Die Urlibellen (Anisozygoptera oder Epiophlebioptera) sind eine Unterordnung der Libellen und umfassen drei Arten in einer Gattung.

Merkmale

Die Urlibellen vermitteln anatomisch zwischen den Kleinlibellen (Zygoptera) und den Großlibellen (Anisoptera), sind aber näher mit letzteren verwandt. Ihre Augen sind wie bei manchen ursprünglichen Großlibellen (Petaluridae und Gomphidae) voneinander getrennt und sind anders als bei Kleinlibellen nicht weiter als die Breite eines Auges auseinander. Die Flügel sind ähnlich denen mancher Kleinlibellen. Bei den Hinterleibsanhängen haben sie wie die Großlibellen zwei obere (Cerci), aber nur einen unteren (Epiprokt). Der Eiablageapparat der Weibchen ist wie bei allen Kleinlibellen und vielen Großlibellen ein voll funktionsfähiger endophytischer Ovipositor.

Urlibellen sind schwache Flieger.

Die Larven der Urlibellen haben einen breiten Körper und atmen wie Großlibellenlarven durch rektale Tracheen, können sich aber nicht durch Ausstoß von Wasser fortbewegen. Zur Abwehr von Feinden können sie durch Stridulation Töne erzeugen.

Literatur

  • Jill Silsby: Dragonflies of the World. The National History Museum, 2001, ISBN 0565091654
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Urlibellen: Brief Summary ( German )

provided by wikipedia DE

Die Urlibellen (Anisozygoptera oder Epiophlebioptera) sind eine Unterordnung der Libellen und umfassen drei Arten in einer Gattung.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Epiophlebioptera ( French )

provided by wikipedia FR

Les épiophlébioptères (Epiophlebioptera) sont des insectes de l'ordre des odonates (ordre auquel appartiennent les demoiselles - zygoptères et les libellules - épiproctophores). Ils constituent avec les anisoptères (Anisoptera) l'un des 2 infra-ordres actuels des épiproctophores (Epiproctophora).

Taxonomie

Epiophlebia est le seul genre de la famille des Epiophlebiidae, elle-même seule représentante actuelle de l'infra-ordre.

Seules 3 espèces subsistent. Les deux premières, Epiophlebia laidlawi (de l'Himalaya) et Epiophlebia superstes (du Japon) ont été longtemps placées dans le sous-ordre des anisozygoptères, considéré alors comme intermédiaire entre les libellules et les demoiselles, en particulier à cause des ailes antérieures et postérieures très semblables en taille et en forme et maintenues parallèlement au corps au repos à l’instar des demoiselles.

Il semble que d'après les plus récentes études, ce genre partage un ancêtre commun plus récent avec les libellules (dont il aurait été séparé lors de la surrection himalayenne[1],[2]) qu'avec les demoiselles. Le groupe a donc été reclassé[3],[4] comme infra-ordre au sein des épiproctophores.

Très récemment[5], une troisième espèce, Epiophlebia sinensis, a été décrite de la province du Heilongjiang dans le nord est de la Chine, comblant ainsi une lacune dans la distribution du genre entre le Népal et le Japon. Enfin, une quatrième espèce, Epiophlebia diana Carle, 2012 est décrite par Carle d'après deux larves récoltées dans les montagnes du Sichuan (Chine) et retrouvées dans les collections de l'université Cornell à Ithaca (New-York, États-Unis)[6]; cependant, certains auteurs ne reconnaissent pas la validité de ce taxon, arguant que, en l'état des connaissance actuelles, il n'est pas possible de le distinguer de E. sinensis[7]. Büsse et al. (2012) indiquent que des recherches génétiques ne permettraient plus de distinguer 3 (ou 4) espèces dans le genre Epiophlebia. E. laidlawi serait ainsi synonyme de E. superstes, tandis que E. sinensis pourrait effectivement être une espèce distincte de E. superstes[8].

Références

  1. (en) Tillyard R J, « On an Anisozygopterous Larva from the Himalayas (Order Odonata) », Records of the Indian Museum, vol. 22, no 2,‎ 1921, p. 93–107 (lire en ligne)
  2. (en) Fraser FC, Fauna of British India. Odonata. Volume 2, Taylor & Francis, 1934 (lire en ligne), p. 151
  3. Lohmann, H., 1996. Das phylogenetische System der Anisoptera (Odonata). Deutsche Entomologische Zeitschrift, 106(9): 209-266.
  4. Rehn, A. C., 2003. Phylogenetic analysis of higher-level relationships of Odonata. Systematic Entomology 28(2): 181-240.PDF fulltext
  5. Li J.-K., Nel A., Zhang X.-P., Fleck G., Gao M.-X., Lin L. & Zhou J., 2012. A third species of the relict family Epiophlebiidae discovered in China (Odonata: Epiproctophora). Systematic Entomology, 37 (2):408-412
  6. Carle, F.L. 2012. A new Epiophlebia (Odonata: Epiophlebioidea) from China with a review of epiophlebiantaxonomy, life history, and biogeography. Arthropod Systematics & Phylogeny 70(2): 75-83
  7. Fleck, Guenther, Jingke Li, Martin Schorr, Andre Nel, Xueping Zhang, Lin Lin, and Meixiang Gao, ‘Epiophlebia Sinensis Li & Nel 2011 in Li et Al. (2012) (Odonata) Newly Recorded in North Korea’, International Dragonfly Fund Report, 61 (2013), 1–4
  8. Sebastian Büsse, Philipp von Grumbkow, Susanne Hummel, Deep Narayan Shah, Ram Devi Tachamo Shah, Jingke Li, Xueping Zhang, Kazunori Yoshizawa, Sonja Wedmann & Thomas Hörnschemeyer 2012. Only one species of Epiophlebia? – first DNA analysis of all Epiophlebia species (Insecta: Odonata) https://www.researchgate.net/publication/233781432_Only_one_species_of_Epiophlebia__first_DNA_analysis_of_all_Epiophlebia_species_%28Insecta_Odonata%29

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Epiophlebioptera: Brief Summary ( French )

provided by wikipedia FR

Les épiophlébioptères (Epiophlebioptera) sont des insectes de l'ordre des odonates (ordre auquel appartiennent les demoiselles - zygoptères et les libellules - épiproctophores). Ils constituent avec les anisoptères (Anisoptera) l'un des 2 infra-ordres actuels des épiproctophores (Epiproctophora).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Oerlibellen ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Insecten

De oerlibellen (Anisozygoptera) vormen een kleine onderorde of infraorde van de libellen (Odonata). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Anton Handlirsch in 1906. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Epiophlebioptera gebruikt.

De groep wordt vertegenwoordigd door slechts één familie met één geslacht en vier beschreven soorten die voorkomen in delen van Azië. Éen soort werd ontdekt in Nepal (later ook in India en Bhutan) en een in Japan. Recent werden ook twee soorten beschreven uit China, waarvan de status van soort echter door andere auteurs wordt betwijfeld vanwege het beperkte materiaal en de beperkte genetische variatie tussen de soorten.[1] Van fossiele vondsten zijn negen andere families bekend die tot de oerlibellen worden gerekend.

De oerlibellen zijn lang als een aparte onderorde van de orde Odonata geklasseerd -naast de juffers en de echte libellen. Volgens bepaalde nieuwe inzichten vormen de oerlibellen een infraorde naast de zustergroep echte libellen (Anisoptera, ongelijkvleugeligen). Ze krijgen daarin beide een gelijke status binnen de onderorde Epiprocta. De zustergroep van deze onderorde is de onderorde juffers (Zygoptera, of gelijkvleugeligen). Een grote groep auteurs houdt het echter op de "oude" status van onderorde, waarbij wordt opgemerkt dat deze groep mogelijk niet monofyletisch is als daarin alle fossiele soorten zijn opgenomen zoals dat nu gebruikelijk is.[1]

Toen de eerste oerlibel werd ontdekt was dat een sensatie voor de odonatologen, vanwege een lichaamsbouw als een ongelijkvleugelige met de vleugels van een gelijkvleugelige. Een dergelijke bouw was slechts van uitgestorven takken van de libellen bekend.

Taxonomie

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Dijkstra, K.-D. B. et al. 2013: The classification and diversity of dragonflies and damselflies (Odonata). Zootaxa, 3703(1): 036-045. DOI:10.11646/zootaxa.3703.1.9 reference page
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Oerlibellen: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

De oerlibellen (Anisozygoptera) vormen een kleine onderorde of infraorde van de libellen (Odonata). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Anton Handlirsch in 1906. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Epiophlebioptera gebruikt.

De groep wordt vertegenwoordigd door slechts één familie met één geslacht en vier beschreven soorten die voorkomen in delen van Azië. Éen soort werd ontdekt in Nepal (later ook in India en Bhutan) en een in Japan. Recent werden ook twee soorten beschreven uit China, waarvan de status van soort echter door andere auteurs wordt betwijfeld vanwege het beperkte materiaal en de beperkte genetische variatie tussen de soorten. Van fossiele vondsten zijn negen andere families bekend die tot de oerlibellen worden gerekend.

De oerlibellen zijn lang als een aparte onderorde van de orde Odonata geklasseerd -naast de juffers en de echte libellen. Volgens bepaalde nieuwe inzichten vormen de oerlibellen een infraorde naast de zustergroep echte libellen (Anisoptera, ongelijkvleugeligen). Ze krijgen daarin beide een gelijke status binnen de onderorde Epiprocta. De zustergroep van deze onderorde is de onderorde juffers (Zygoptera, of gelijkvleugeligen). Een grote groep auteurs houdt het echter op de "oude" status van onderorde, waarbij wordt opgemerkt dat deze groep mogelijk niet monofyletisch is als daarin alle fossiele soorten zijn opgenomen zoals dat nu gebruikelijk is.

Toen de eerste oerlibel werd ontdekt was dat een sensatie voor de odonatologen, vanwege een lichaamsbouw als een ongelijkvleugelige met de vleugels van een gelijkvleugelige. Een dergelijke bouw was slechts van uitgestorven takken van de libellen bekend.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Anisozygoptera ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Anisozygoptera er en delgruppe av øyenstikkere, (Odonata). Anisozygoptera regnes blant de mest primitive delgruppene blant insektene. Det er finnes en rekke fossile arter, og to nålevende arter i verden, begge i plassert samme slekt. Epiophlebia laidlawi og Epiophlebia superstes.

Systematisk inndeling

Nyere forskning[1] viser at de «moderne» artene (Anisoptera) er en søstergruppe til de «antikke» (Anisozygoptera) og at begge disse er nå plassert i en ny felles delgruppe eller underorden, Epiprocta, som igjen er søstergruppe til vannymfene (Zygenoptera). Skrevet på hierarkisk skrivemåte blir slektskapet mellom delgruppene slik: (Du kan lese mer om dette her : System (biologi) og Gruppe (biologi).)

Treliste

Tradisjonell inndeling

I den tradisjonelle måten å systematisere delgruppene, var de «moderne øyenstikkerne» (Anisoptera), plassert som en søstergruppe til både de «antikke øyenstikkerne» (Anisozygoptera) og vannymfene (Zygenoptera). Nomenklaturen følger Askew (1988)[2], gjengir bare aktuelle delgrupper for Norge.

Kilder og referanser

  • Askew, R. 1988. The Dragonflies of Europa. Harley Books, Colchester, 291 sider.
  • Lohmann, H. 1996. Das phylogenetische System der Anisoptera (Odonata). Deutsche Entomologische Zeitschrift 106(9): side 209-266.
  • Anisozygoptera - http://www.taxonomy.nl

Referanser

  1. ^ Lohmann, H. 1996.
  2. ^ Askew R. 1988.

Eksterne lenker

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO

Anisozygoptera: Brief Summary ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Anisozygoptera er en delgruppe av øyenstikkere, (Odonata). Anisozygoptera regnes blant de mest primitive delgruppene blant insektene. Det er finnes en rekke fossile arter, og to nålevende arter i verden, begge i plassert samme slekt. Epiophlebia laidlawi og Epiophlebia superstes.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO