dcsimg

Zêe-iengels ( Vls )

provided by wikipedia emerging languages

Zêe-iengels (Squatiniformes) zyn een orde van hoain, die moar uut êen familie bestoan, de Squatinidae.

Zêe-iengels hèn e lyf die trekt ip e rogge. 't Lyf is ofgeplat en de vinn steekn verre noa buutn woadeure dan ze trekkn ip vlerkn, vandoar de noame zêe-iengel. Z' hèn rikvinn die verre noar achter stoan en vuuf kieuwspleetn. By de bek zittn tastdroadn.

Ze weunn ip de zêebodem, weggedookn oender 't zand of slyk, woar dan ze wachtn ip under prôoie. Ze joagn ip visjes en andere klêene zêebêestjes en ze sloan toe met under koakn woarip dan der scherpe tandn zittn.

In de Noordzêe leeft allêne moa de geweune zêe-iengel of bertelôot (Squatina squatina). Zêe-iengels kunn toet 2,5 m lank kommn.

Zêe-iengels zyn styf gevoelig vo de visscherie mè bodemsleepnettn, woardeure dan der verschillige ip de rôoie lyste zyn kommn te stoan van bedreygde sôortn.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Squatiniformes ( French )

provided by wikipedia FR

Squatiniformes, SquanidaeAnges de mer, Squatines, Requin-ange

Les anges de mer, requins-anges ou squatines (Squatiniformes) forment un ordre de requins. Une seule famille (Squanidae) et un seul genre (Squatina) sont répertoriés pour cet ordre qui compte treize espèces (et quelques sous-espèces).

Caractéristiques

Vidéo montrant la nage d'un ange de mer commun.

Les anges de mer sont des prédateurs à l'affût qui se nourrissent de poissons vivant sur les fonds marins, et qu'ils guettent dissimulés dans le sable avant de projeter vers eux leur bouche extensible. Leurs nageoires ne sont pas soudées à la tête. Ils ont un corps aplati comme les raies, avec d'amples « ailes » pectorales en trapèze ou en triangle, et de larges nageoires pelviennes. Les dorsales sont petites et ils n'ont pas de nageoire anale. Ils ont cinq paires de fentes branchiales qui sont ventrolatérales. La bouche courte est terminale et armée de petites dents servant à empaler des proies.

Leur peau est épaisse et très rugueuse, à tel point que Pline l'Ancien indique au livre IX de son Histoire naturelle (vers 77 apr. J.-C.) qu'on l'utilise pour polir le bois et l'ivoire[2].

Toutes les espèces sont ovovivipares.

Les squatines vivent dans les eaux chaudes et tempérées du globe.

Classification

  • ordre Squatiniformes
    • famille Squatinidae Bonaparte, 1838
      • genre Squatina Duméril, 1806

Selon FishBase (3 août 2015)[3] :

Selon ITIS (3 août 2015)[1] :

Annexes

Références taxinomiques

Ordre Squatiniformes

Genre Squatina

Références

  1. Coates, M., Gess, R., Finarelli, J., Criswell, K., Tietjen, K. 2016. A symmoriiform chondrichthyan braincase and the origin of chimaeroid fishes. Nature.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Squatiniformes: Brief Summary ( French )

provided by wikipedia FR

Squatiniformes, Squanidae • Anges de mer, Squatines, Requin-ange

Les anges de mer, requins-anges ou squatines (Squatiniformes) forment un ordre de requins. Une seule famille (Squanidae) et un seul genre (Squatina) sont répertoriés pour cet ordre qui compte treize espèces (et quelques sous-espèces).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Zee-engelen ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Zee-engelen (Squatiniformes) zijn een orde van haaien. Het is een orde van slechts één familie van haaien.[1]

Algemene kenmerken

Zee-engelen hebben een lichaam dat lijkt op een rog. Het lichaam is afgeplat en de borst en buikvinnen steken ver naar buiten en deze vinnen lijken daarom op vleugels, vandaar de naam zee-engel. Ze hebben twee ver naar achter geplaatste rugvinnen zonder stekel en vijf kieuwspleten. Het spuitgat is groot. De bek is eindstandig en bij de bek zitten tastdraden met franje aan de uiteinden. Het zijn bodembewoners die verborgen onder het zand of de modder van de zeebodem wachten op hun prooi. Ze jagen op macrofauna en kleine vissen (dus ook andere haaien). Vanuit een hinderlaag slaan ze toe met hun kaken waarop scherpe tanden zitten en die ze als het ware kunnen uitstulpen (de boven- en onderkaken van een haai kunnen min of meer onafhankelijk van de schedel bewegen). Daarmee kunnen ze ook mensen verwonden.
In de Noordzee komt alleen de gewone zee-engel Squatina squatina voor. Deze haai heeft bijnamen als paddehaai, pakhaai, schoorhaai. Zee-engelen kunnen tot 2,5 m lang worden.

Rode lijst

Alle zee-engelen zijn bewoners van de zeebodem. Omdat haaien draagkrachtstrategen zijn, zijn ze zeer gevoelig voor visserij, speciaal de visserij met bodemsleepnetten. Populaties van gewone vissen (r-strategen) hebben een groter herstelvermogen bij intensieve bevissing.Van de 22 soorten zee-engelen staan er drie als kritiek (ernstig bedreigd), vijf als bedreigd, vier als kwetsbaar, één als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN. Van zeven soorten zijn er onvoldoende gegevens en van slechts twee (Australische) soorten is de status veilig.

Familie

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Squatiniformes. FishBase. Ed. Ranier Froese and Daniel Pauly. Februari 2009 version. N.p.: FishBase, 2009.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Zee-engelen: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Zee-engelen (Squatiniformes) zijn een orde van haaien. Het is een orde van slechts één familie van haaien.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Raszplokształtne ( Polish )

provided by wikipedia POL
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Raszplokształtne[2], aniołokształtne[3] (Squatiniformes) – monotypowy rząd morskich ryb spodoustych z nadrzędu Squalomorphi, łączących cechy płaszczek i rekinów. W zapisie kopalnym są znane ze skamieniałości późnojurajskich[2].

Zasięg występowania

Występują w wodach całego świata w granicach szelfu kontynentalnego na głębokościach do 1300 m.

Cechy charakterystyczne

Ciało w przedniej części spłaszczone grzbietobrzusznie, o długości do 2 m. Płetwy piersiowe szeroko skrzydłowato rozpostarte, a brzuszne podobne lecz znacznie mniejsze. Dwie płetwy grzbietowe przesunięte daleko do tyłu, bez kolców. Brak płetwy odbytowej. Pięć par szczelin skrzelowych. Oczy i tryskawki położone na wierzchniej części głowy. Gatunki jajożyworodne.

Systematyka

Do raszplokształtnych zaliczana jest jedna rodzina[4][5]:

Zobacz też

Przypisy

  1. Squatiniformes, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Ryby kopalne. red. Michał Ginter. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2012, s. 135. ISBN 978-83-235-0973-8.
  3. a b c Eugeniusz Grabda, Tomasz Heese: Polskie nazewnictwo popularne krągłouste i ryby - Cyclostomata et Pisces. Koszalin: Wyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie, 1991.
  4. Joseph S. Nelson: Fishes of the World. John Wiley & Sons, 2006. ISBN 0-471-25031-7.
  5. Eschmeyer, W. N. (ed).: Catalog of Fishes electronic version (2 July 2013) (ang.). California Academy of Sciences. [dostęp 3 sierpnia 2013].
  6. Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-12286-2.

Bibliografia

  • Froese, R. & D. Pauly: Order Summary for Squatiniformes (ang.). FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org, 2008. [dostęp 1 lutego 2009].
p d e
Systematyka ryb chrzęstnoszkieletowych Królestwo: zwierzęta • Typ: strunowce • Podtyp: kręgowce
Ryby (Pisces): śluzice (Myxini) • minogi (Petromyzontida) • ryby pancerne (†Placodermi) • chrzęstnoszkieletowe (Chondrichthyes) • fałdopłetwe (†Acanthodii) • kostnoszkieletowe (Osteichthyes)

ryby chrzęstnoszkieletowe (Chondrichthyes)zrosłogłowe
(Holocephali)
chimerokształtne (Chimaeriformes)
spodouste
(Elasmobranchii)

Galeomorphi: rogatkokształtne (Heterodontiformes) • dywanokształtne (Orectolobiformes) • lamnokształtne (Lamniformes) • żarłaczokształtne (Carcharhiniformes)

Squalomorphi: sześcioszparokształtne (Hexanchiformes) • Echinorhiniformeskoleniokształtne (Squaliformes) • raszplokształtne (Squatiniformes) • piłonosokształtne (Pristiophoriformes)
płaszczki
(Batoidea)
orleniokształtne (Myliobatiformes) • piłokształtne (Pristiformes) • rajokształtne (Rajiformes) • Rhiniformesrochokształtne (Rhinobatiformes) • drętwokształtne (Torpediniformes)
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Raszplokształtne: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL

Raszplokształtne, aniołokształtne (Squatiniformes) – monotypowy rząd morskich ryb spodoustych z nadrzędu Squalomorphi, łączących cechy płaszczek i rekinów. W zapisie kopalnym są znane ze skamieniałości późnojurajskich.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Скватинообразные ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
У этого термина существуют и другие значения, см. Морской ангел.
 src=
Squatina minor

Ископаемые скватинообразные[6]:

  • Squatina alifera
  • Squatina angeloides
  • Squatina baumbergensis
  • Squatina cranei
  • Squatina crassidens
  • Squatina decipiens
  • Squatina frequens
  • Squatina hassei
  • Squatina havreensis
  • Squatina mulleri
  • Squatina occidentalis
  • Squatina prima
  • Squatina speciosa

Примечания

  1. 1 2 3 Решетников Ю. С., Котляр А. Н., Расс Т. С., Шатуновский М. И. Пятиязычный словарь названий животных. Рыбы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский. / под общей редакцией акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., 1989. — С. 38. — 12 500 экз.ISBN 5-200-00237-0.
  2. Squatina (неопр.). My etymology. Проверено 23 января 2014.
  3. 1 2 Жизнь животных. Том 4. Ланцетники. Круглоротые. Хрящевые рыбы. Костные рыбы / под ред. Т. С. Расса, гл. ред. В. Е. Соколов. — 2-е изд. — М.: Просвещение, 1983. — С. 575. — 300 000 экз.
  4. 1 2 3 Compagno, Leonard J.V. 1. Hexanchiformes to Lamniformes // FAO species catalogue . — Rome : Food and Agricultural Organization of the United Nations , 1984 . — Vol. 4. Sharks of the World: An Annotated and Illustrated Catalogue of Shark Species Known to Date . — P. 138–139. — ISBN 92-5-101384-5.
  5. Bourdon J. (2011). Genera from the Fossil Record: Squatina. The Life and Times of Long Dead Sharks. Retrieved on May 13, 2012.
  6. Squatina (англ.) информация на сайте Fossilworks. (Проверено 13 июля 2016).
  7. Pseudorhinidae (англ.) информация на сайте Fossilworks. (Проверено 13 июля 2016).
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

Скватинообразные: Brief Summary ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
У этого термина существуют и другие значения, см. Морской ангел.  src= † Squatina minor

Ископаемые скватинообразные:

† Squatina alifera † Squatina angeloides † Squatina baumbergensis † Squatina cranei † Squatina crassidens † Squatina decipiens † Squatina frequens † Squatina hassei † Squatina havreensis † Squatina mulleri † Squatina occidentalis † Squatina prima † Squatina speciosa † Pseudorhinidae Klug & Kriwet, 2012 — конец юрского периода (155,7—150,8 млн лет назад) † Pseudorhina Jaekel, 1898
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии