dcsimg

Distribution ( Spanish; Castilian )

provided by IABIN
Chile Central
license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Universidad de Santiago de Chile
author
Pablo Gutierrez
partner site
IABIN

Slézovec durynský ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Slézovec durynský (Lavatera thuringiaca) je vzrůstná, vytrvalá, planě rostoucí rostlina, jediný druh rodu slézovec který v české přírodě roste. Areál jeho výskytu zaujímá euroasijskou oblast rozprostírající se od Střední Evropy po Střední Asii s arelou v okolí pohoří Altaje. Druhotně byl v Evropě rozšířen do jižní a západní Skandinávie a byl také zanesen jako nepůvodní druh do Severní a Jižní Ameriky.

Výskyt

V České republice, přes kterou prochází západní hranice jeho rozšíření, se vyskytuje převážně v teplých oblastech, hlavně v kolinních polohách. V Čechách jej lze nalézt v Podkrušnohorské pánvi a Polabí, na Moravě v okolí Hranic, Olomouce, Mikulova, Vyškova a Znojma. Za původní je někdy považován pouze výskyt na Moravě.

Ekologie

Slézovec durynský je heliofyt, který preferuje suché půdy bohaté na minerály a snáší i zvýšený obsah soli. Roste na osluněných stanovištích podél lesů a v křovinatých stráních, na okrajích obdělávaných polí i úhorů, na silničních i železničních náspech, rumištích a rozličných ruderalizovaných stanovištích. Je to hemikryptofyt, který má přes zimu obnovovacími pupeny při povrchu země pod odumřelými listy a zbytky lodyhy.

Popis

Vytrvalá rostlina s chlupatou lodyhou vysokou 50 až 150 cm, která roste z hluboko sahajícího kůlovitého kořene. Přímá, oblá, větvená a ve spodní části dřevnatějící lodyha je střídavě porostlá listy s dlouhými řapíky a s opadavými palisty. Listy jsou oboustranně chlupaté, spodní a střední jsou srdčitě okrouhlé a pětičetně dlanitě laločnaté, horní jen trojčetně.

Oboupohlavné květy, mající v průměru 5 až 7 cm, vyrůstají na dlouhých stopkách jednotlivě v úžlabí horních listů a na konci lodyhy jsou nahloučeny v hroznovitém květenství. Pět vytrvalých kališních lístků je od spodu do poloviny srostlých, stejně jako tři drobné lístky kalíšku. Koruna, asi třikrát delší než kalich, má pět obvejčitých lístků které jsou světle nebo tmavě růžové, u báze klínovitě zúžené, krátce srostlé a nahoře vykrojené.

V květu je mnoho jednobratrých tyčinek s prašníky s jedním pylovým váčkem a jsou nitkami srostlé okolo semeníku do trubky. Svrchní vícepouzdrý semeník nese četné srostlé čnělky s bliznami. Pro podporu opylení cizím pylem dozrávají prašníky květu dříve než jeho blizny. Pokud ale k opylení nedojde, po několika dnech se blizna opylí vlastním pylem. Květy postupně rozkvétají od června do září a jsou opylovány hmyzem přilétajícím pro nektar. Ploidie druhu je 2n = 44.

Na rostlině po opylení průběžně dozrávají poltivé plody diskovitého tvaru. Ty se rozpadají obvykle na 18 až 24 ledvinovitých plůdku obsahující hladká semena, kterými se tato rostlina rozmnožuje.

Taxonomie

Druh se v evropské floře vyskytuje ve dvou poddruzích:

  • slézovec durynský pravý (Lavatera thuringiaca L. subsp. thuringiaca) - roste v České republice
  • (Lavatera thuringiaca L. subsp. ambigua) (DC) Nyman - roste v Itálii a na jihozápadě Balkánského poloostrova

Ohrožení

Slézovec durynský patří mezi mizející rostliny české květeny a byl proto v „Červeném seznamu cévnatých rostlin České republiky“ zařazen mezi vzácnější taxony vyžadující pozornost (C4a).[1][2][3][4][5][6]

Galerie

Reference

  1. CIBULKA, Radim. BOTANY.cz: Slézovec durynský [online]. O. s. Přírodovědná společnost, BOTANY.cz, rev. 23.07.2015 [cit. 2015-09-27]. Dostupné online. (česky)
  2. DVOŘÁK, Václav. Natura Bohemica: Slézovec durynský [online]. Natura Bohemica, Olomouc, rev. 30.11.2009 [cit. 2015-09-27]. Dostupné online. (česky)
  3. POLÍVKA, František. Názorná květena zemí koruny české: Slézovec durynský [online]. Wendys, Zdeněk Pazdera, 1901 [cit. 2015-09-27]. S. 195. Dostupné online. (česky)
  4. Květena ČR: Slézovec durynský [online]. Petr Kocián [cit. 2015-09-27]. Dostupné online. (česky)
  5. FUTÁK, Ján; BERTOVÁ, Lydia. Flóra Slovenska III: Lavaterka durinská [online]. VEDA, Vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratislava, SK, 1982 [cit. 2015-09-27]. S. 387-391. Dostupné online. (slovensky)
  6. Finland Nature and Species: Lavatera thuringiaca [online]. Luonto Porti Nature Gate, Helsinki, FI [cit. 2015-09-27]. Dostupné online. (anglicky)

Externí odkazy

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Slézovec durynský: Brief Summary ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Slézovec durynský (Lavatera thuringiaca) je vzrůstná, vytrvalá, planě rostoucí rostlina, jediný druh rodu slézovec který v české přírodě roste. Areál jeho výskytu zaujímá euroasijskou oblast rozprostírající se od Střední Evropy po Střední Asii s arelou v okolí pohoří Altaje. Druhotně byl v Evropě rozšířen do jižní a západní Skandinávie a byl také zanesen jako nepůvodní druh do Severní a Jižní Ameriky.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Thüringer Strauchpappel ( German )

provided by wikipedia DE
Wissenschaftlicher Name Lavatera thuringiaca L.

Die Thüringer Strauchpappel (Lavatera thuringiaca) ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Strauchpappeln (Lavatera) in der Unterfamilie der Malvoideae innerhalb der Familie der Malvengewächse (Malvaceae).

Beschreibung

 src=
Fünfzählige Blüte im Detail
 src=
Der Außenkelch besitzt drei rundlich-eiförmige Zipfel, welche miteinander verwachsen sind.
 src=
Früchte und darin enthaltene Samen
 src=
Habitus (natürliches Vorkommen auf einem Trockenrasen in Niederösterreich)
 src=
Illustration

Vegetative Merkmale

Die Thüringer Strauchpappel wächst als ausdauernde krautige Pflanze, die Wuchshöhen von 50 bis 125 Zentimetern erreicht. Die Laubblätter und Blüten des oberen Teils sind filzig mit Sternhaaren bedeckt (Indument). Die oberen Stängelblätter sind bis zu 10 Zentimeter lang, drei- bis fünflappig und maximal bis zur Mitte geteilt, die unteren Laubblätter sind fünfeckig.

Generative Merkmale

Die Blütezeit reicht von Juli bis Oktober. Die Blüten stehen in einem lockeren, traubigen Blütenstand zusammen. Die zwittrigen Blüten sind fünfzählig und bei einem Durchmesser von 5 bis 8 Zentimetern radiärsymmetrisch. Der Außenkelch ist zu einer dreispaltigen Hülle verwachsen und kürzer als der Kelch. Die fünf genagelten Kronblätter sind 2,5 bis 4,5 Zentimeter lang, am Grund behaart, an der Spitze tief ausgerandet und rosafarben mit einer dunklen Aderung.

Die Teilfrüchte sind kahl und am Rücken runzelig.

Die Chromosomenzahl beträgt 2n = 40 oder 44.[1]

Vorkommen

Im deutschsprachigen Raum ist sie fast überall nur eingeschleppt und unbeständig verwildert. Ureinheimisch ist sie wahrscheinlich nur im pannonischen Gebiet Österreichs, wo sie in den Bundesländern Wien, Niederösterreich und im Burgenland zerstreut auftritt.

Die Thüringer Strauchpappel gedeiht am besten auf stickstoffreichen, feuchten Lehm- oder Tonböden, die etwas salzhaltig sein können. Sie bevorzugt sommerlich warme Lagen und besiedelt vorwiegend Ödland und Schwemmflächen an Flüssen, wächst aber auch im Ufergebüsch. Sie ist eine Charakterart des Verbands Arction, kommt aber auch in Gesellschaften der Ordnung Origanetalia vor.[1]

Taxonomie

Die Erstveröffentlichung von Lavatera thuringiaca erfolgte 1753 durch Carl von Linné. Ein Synonym für Lavatera thuringiaca L. ist Malva thuringiaca (L.) Vis.

Literatur

  • Otto Schmeil, Jost Fitschen (Begr.), Siegmund Seybold: Die Flora von Deutschland und der angrenzenden Länder. Ein Buch zum Bestimmen aller wild wachsenden und häufig kultivierten Gefäßpflanzen. 95. vollst. überarb. u. erw. Auflage. Quelle & Meyer, Wiebelsheim 2011, ISBN 978-3-494-01498-2.
  • Eckehart J. Jäger (Hrsg.): Exkursionsflora von Deutschland. Gefäßpflanzen: Grundband. Begründet von Werner Rothmaler. 20., neu bearbeitete und erweiterte Auflage. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg 2011, ISBN 978-3-8274-1606-3.
  • Henning Haeupler, Thomas Muer: Bildatlas der Farn- und Blütenpflanzen Deutschlands. 2. Auflage. Eugen Ulmer, Stuttgart 2007, ISBN 978-3-8001-4990-2.
  • Dietmar Aichele, Heinz-Werner Schwegler: Die Blütenpflanzen Mitteleuropas. 2. Auflage. Band 3. Franckh-Kosmos, Stuttgart 2000, ISBN 3-440-08048-X.
  • Manfred A. Fischer, Karl Oswald, Wolfgang Adler: Exkursionsflora für Österreich, Liechtenstein und Südtirol. 3., verbesserte Auflage. Land Oberösterreich, Biologiezentrum der Oberösterreichischen Landesmuseen, Linz 2008, ISBN 978-3-85474-187-9.

Einzelnachweise

  1. a b Erich Oberdorfer: Pflanzensoziologische Exkursionsflora für Deutschland und angrenzende Gebiete. 8. Auflage. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 2001, ISBN 3-8001-3131-5. Seite 657–658.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Thüringer Strauchpappel: Brief Summary ( German )

provided by wikipedia DE

Die Thüringer Strauchpappel (Lavatera thuringiaca) ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Strauchpappeln (Lavatera) in der Unterfamilie der Malvoideae innerhalb der Familie der Malvengewächse (Malvaceae).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Lavatera thuringiaca

provided by wikipedia EN

 src=
’Barnsley’, a cultivar of L. × clementii

Lavatera thuringiaca, the garden tree-mallow, is a species of Lavatera native to eastern Europe and southwestern Asia, from southern Germany south to Italy, and east to southern Russia, Kazakhstan, and Turkey.[1][2]

It is a herbaceous perennial plant growing to 1.8 m tall. The leaves are up to 9 cm long and broad, palmately lobed with three or five lobes, and downy with greyish hairs. The flowers are pink, 3–6 cm diameter, with five petals; they are produced throughout the summer.[1][3][4][5]

There are two subspecies:[1][2]

  • Lavatera thuringiaca subsp. thuringiaca. Most of the species' range, except as below. Upper leaves bluntly lobed.
  • Lavatera thuringiaca subsp. ambigua (DC.) Nyman. Southern France, Italy, western Balkans. Upper leaves acutely lobed.

Garden plants

Most of the popular shrubby garden cultivars traditionally listed under this species are actually hybrids between it and Lavatera olbia; these hybrids are now named Lavatera × clementii.[1] The following cultivars have gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit:-[6]

References

  1. ^ a b c d Malvaceae Pages: Herbaceous Lavateras
  2. ^ a b Flora Europaea: Lavatera thuringiaca
  3. ^ Blamey, M. & Grey-Wilson, C. (1989). Flora of Britain and Northern Europe. .mw-parser-output cite.citation{font-style:inherit}.mw-parser-output q{quotes:"""""'"'"}.mw-parser-output code.cs1-code{color:inherit;background:inherit;border:inherit;padding:inherit}.mw-parser-output .cs1-lock-free a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/65/Lock-green.svg/9px-Lock-green.svg.png")no-repeat;background-position:right .1em center}.mw-parser-output .cs1-lock-limited a,.mw-parser-output .cs1-lock-registration a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Lock-gray-alt-2.svg/9px-Lock-gray-alt-2.svg.png")no-repeat;background-position:right .1em center}.mw-parser-output .cs1-lock-subscription a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Lock-red-alt-2.svg/9px-Lock-red-alt-2.svg.png")no-repeat;background-position:right .1em center}.mw-parser-output .cs1-subscription,.mw-parser-output .cs1-registration{color:#555}.mw-parser-output .cs1-subscription span,.mw-parser-output .cs1-registration span{border-bottom:1px dotted;cursor:help}.mw-parser-output .cs1-hidden-error{display:none;font-size:100%}.mw-parser-output .cs1-visible-error{font-size:100%}.mw-parser-output .cs1-subscription,.mw-parser-output .cs1-registration,.mw-parser-output .cs1-format{font-size:95%}.mw-parser-output .cs1-kern-left,.mw-parser-output .cs1-kern-wl-left{padding-left:0.2em}.mw-parser-output .cs1-kern-right,.mw-parser-output .cs1-kern-wl-right{padding-right:0.2em}ISBN 0-340-40170-2
  4. ^ Huxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan ISBN 0-333-47494-5.
  5. ^ Könemann (2004). Botanica. The Illustrated AZ of over 10000 garden plants and how to cultivate them. ISBN 3-8331-1253-0
  6. ^ "AGM Plants - Ornamental" (PDF). Royal Horticultural Society. July 2017. p. 59. Retrieved 21 March 2018.
  7. ^ "RHS Plant Selector - Lavatera x clementii 'Bredon Springs'". Retrieved 21 May 2013.
  8. ^ "RHS Plant Selector - Lavatera x clementii 'Burgundy Wine'". Retrieved 21 May 2013.
  9. ^ "RHS Plant Selector - Lavatera x clementii 'Candy Floss'". Retrieved 21 May 2013.
  10. ^ "RHS Plant Selector - Lavatera x clementii 'Rosea'". Retrieved 21 May 2013.
  •  src=

    A Lavatera thuringiaca flower

  •  src=

    Lavatera thuringiaca

 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Lavatera thuringiaca: Brief Summary

provided by wikipedia EN

 src= ’Barnsley’, a cultivar of L. × clementii

Lavatera thuringiaca, the garden tree-mallow, is a species of Lavatera native to eastern Europe and southwestern Asia, from southern Germany south to Italy, and east to southern Russia, Kazakhstan, and Turkey.

It is a herbaceous perennial plant growing to 1.8 m tall. The leaves are up to 9 cm long and broad, palmately lobed with three or five lobes, and downy with greyish hairs. The flowers are pink, 3–6 cm diameter, with five petals; they are produced throughout the summer.

There are two subspecies:

Lavatera thuringiaca subsp. thuringiaca. Most of the species' range, except as below. Upper leaves bluntly lobed. Lavatera thuringiaca subsp. ambigua (DC.) Nyman. Southern France, Italy, western Balkans. Upper leaves acutely lobed.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Harmaamalvikki ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Harmaamalvikki (Lavatera thuringiaca) on suurikokoinen, monivuotinen malvakasvi, jota kasvaa luonnonvaraisena Itä-Euroopassa ja Aasiassa. Suomessa harmaamalvikkia tapaa lähinnä puutarhojen koristekasvina.

Ulkonäkö ja koko

 src=
Harmaamalvikin kukka.

Harmaamalvikki kasvaa 100–150 cm korkeaksi. Kasvi on pysty ja harmaan tähtikarvan peittämä, joka antaa erityisesti lehdille harmahtavan värin. Lehtilapa on munuaismainen, 3–5-halkoinen ja puikealiuskainen. Kukat ovat tavallisesti vaaleanpunaisia ja sijaitsevat yksittäin lehtihangoissa. Kukan ulkoverhiö on kolmiliuskainen ja tyvipuoliskosta yhdyslehtinen, teriö on 5 cm leveä. Harmaamalvikki kukkii Suomessa heinä-syyskuussa. Siemenet kypsyvät seleissä kiekkomaisissa lohkohedelmässä.[1][2]

Muista malvakasveista harmaamalvikki muistuttaa eniten rohtosalkoruusua (Althaea officinalis).[2]

Levinneisyys

Harmaamalvikin päälevinneisyysalue ulottuu Balkanin niemimaalta, Unkarista ja Puolasta itään läpin Venäjän aina Keski-Aasiaan asti. Lajia tavataan yleisesti myös Keski-Italiassa ja Kaukasuksella, satunnaisemmin Saksassa, Baltiassa ja Ruotsin ja Suomen eteläosissa.[2] Suomessa harmaamalvikkia tavataan villiintyneenä lähinnä eri puolilta Etelä-Suomea. Pohjoisimmat havainnot ovat Raahen seuduilta.[3]

Elinympäristö

Suomessa harmaamalvikkia tavataan toisinaan villiintyneenä viljelyjäänteenä, joskus harvoin myös viljelykarkulaisena.[1] Tyypillisiä kasvuympäristöjä ovat niityt, tienvarret ja maatilojen pihat.[2]

Käyttö

Harmaamalvikkia viljeltiin aikaisemmin yleisesti koristekasvina. Nykyään sen käyttö on kuitenkin vähentynyt. Se on myös vanha rohtokasvi, jota on käytetty monenlaisiin vaivoihin.[2]

Lähteet

  • Retkeilykasvio. Toim. Hämet-Ahti, Leena & Suominen, Juha & Ulvinen, Tauno & Uotila, Pertti. Luonnontieteellinen keskusmuseo, Kasvimuseo, Helsinki 1998.

Viitteet

  1. a b Retkeilykasvio 1998, s. 223.
  2. a b c d e Den virtuella floran: Gråmalva (ruots.) Viitattu 26.3.2011.
  3. Lampinen, R. & Lahti, T. 2010: Kasviatlas 2009: Harmaamalvikin levinneisyys Suomessa. Helsingin Yliopisto, Luonnontieteellinen keskusmuseo, Kasvimuseo, Helsinki. Viitattu 26.3.2011.

Aiheesta muualla

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Harmaamalvikki: Brief Summary ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Harmaamalvikki (Lavatera thuringiaca) on suurikokoinen, monivuotinen malvakasvi, jota kasvaa luonnonvaraisena Itä-Euroopassa ja Aasiassa. Suomessa harmaamalvikkia tapaa lähinnä puutarhojen koristekasvina.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Poppelrose ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Poppelrose (Lavatera thuringiaca) er en vakker blomst i kattostfamilien.

Poppelrosen har lyserøde til rosa blomster og er en høyvokst, flerårig urt med opprett stengel på litt over 1 meter. Den har store grålodne blad og er en nær slektning av moskuskattost. Den danner pælerot og blomstrer med ca. 8 cm store blomster i juli-august og trives i full sol.

Poppelrosen hører hjemme i Sørøst-Europa og Vest-Sibir. Arten ble innført til Sverige som medisinplante av munker og ble siden forvillet. Man kan fortsatt finne den blant annet sørlige og midtre deler av Sverige, spesielt i området langs Mälaren. Her vokser den på enger, i veikanter og ved gårder. I Norge er den ikke dokumentert med reproduserende populasjoner.

Poppelrose kan forveksles med legestokkrose (Althaea officinalis), men sistnevnte har mindre blomster.

Eksterne lenker

 src=
Nærbilde av blomst.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO

Poppelrose: Brief Summary ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Poppelrose (Lavatera thuringiaca) er en vakker blomst i kattostfamilien.

Poppelrosen har lyserøde til rosa blomster og er en høyvokst, flerårig urt med opprett stengel på litt over 1 meter. Den har store grålodne blad og er en nær slektning av moskuskattost. Den danner pælerot og blomstrer med ca. 8 cm store blomster i juli-august og trives i full sol.

Poppelrosen hører hjemme i Sørøst-Europa og Vest-Sibir. Arten ble innført til Sverige som medisinplante av munker og ble siden forvillet. Man kan fortsatt finne den blant annet sørlige og midtre deler av Sverige, spesielt i området langs Mälaren. Her vokser den på enger, i veikanter og ved gårder. I Norge er den ikke dokumentert med reproduserende populasjoner.

Poppelrose kan forveksles med legestokkrose (Althaea officinalis), men sistnevnte har mindre blomster.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO

Ślazówka turyngska ( Polish )

provided by wikipedia POL
 src=
Kwiaty

Ślazówka turyngska (Lavatera thuringiaca L.) – gatunek rośliny należący do rodziny ślazowatych. Pochodzi z południowo-wschodniej i środkowej Europy[2]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim, przynajmniej na części obszaru prawdopodobnie kenofitem[3]. W piśmiennictwie naukowym stosowany jest epitet gatunkowy "turyngska", mimo że jest on zbudowany niezgodnie z regułami języka polskiego[4].

Zasięg geograficzny

Zasięg gatunku obejmuje szeroki pas od Morza Adriatyckiego na zachodzie po Jezioro Bajkał na wschodzie. Rozproszone stanowiska na zachodnich krańcach zasięgu ma na Korsyce i w Niemczech, północna granica zwartego zasięgu biegnie przez środkową Polskę, przy czym rozproszone stanowiska gatunek ma także w Szwecji i w Finlandii. Na południu zasięg obejmuje rejon Kaukazu, wybrzeża Morza Czarnego i Półwysep Bałkański z wyjątkiem Grecji. Jako gatunek zawleczony występuje także w Ameryce Północnej[5]. W Polsce, na Niżu Polskim, z rzadka tylko można go spotkać w niższych położeniach górskich[6], notowany na licznych stanowiskach w rejonie Kujaw, na Dolnym Śląsku i w Małopolsce[7]. Nieliczne stanowiska na północy (na Pomorzu i na północno-wschodnich krańcach kraju) uznawane są za synantropijne[7]. Z badań nad florą grodzisk Wielkopolski wynika, że występowanie tego gatunku w tym obszarze można powiązać z osadnictwem prehistorycznym i z okresu wczesnego średniowiecza[5]. Świadczy to o tym, że przynajmniej na tym terenie gatunek ten może mieć status archeofita.

Morfologia

Łodyga
Prosto wzniesiona, pojedyncza i sztywna, o wysokości 50-130 cm (rzadko do 200 cm). Cała, zwłaszcza w górnej części, jest pokryta gęstymi, gwiazdkowatymi włoskami, które nadają jej szary kolor.
Korzeń
Głęboki, palowy, rozgałęziony.
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Najniższe, odziomkowe liście są sercowato okrągławe, wyższe 3-5 klapowe z największą łatką środkową, najwyższe są jajowate. Podobnie jak łodyga, są gęsto pokryte gwiazdkowatymi włoskami, szczególnie na spodniej stronie.
Kwiaty
W dolnej części łodygi pojedynczo wyrastają w kątach liści, górą tworzą grono. Są duże (średnica 5-8 cm), 5-krotne, mają jasnoróżowe płatki korony z ciemniejszymi żyłkami, są głęboko wycięte. Czasami (rzadko) trafiają się kwiaty niebieskie. Szerokojajowate działki kielicha są 3-4 razy krótsze od płatków korony i są gęsto owłosione. Pod kielichem krótki, 3-krotny kieliszek.
Owoc
Okrągława rozłupnia zawierająca 20-23 nagich rozłupek[3][8].
Gatunki podobne
Bardziej popularna w uprawie ślazówka letnia ma kwiaty bez wyraźnego wycięcia na szczycie płatków. Okazała malwa różowa zwana popularnie malwą ogrodową osiąga 3 m wysokości, ma kwiaty większe do 10 cm średnicy, wyrastające po 1–4 w kątach liści i 6-krotny kieliszek[8].

Biologia i ekologia

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do lipca (czasami jeszcze we wrześniu)[3]. Rośnie w zaroślach, na brzegach rzek i na solniskach, na suchych murawach, przydrożach, suchych wzgórzach. W górach w Polsce sięga do wysokości 500 m n.p.m.[8], w Turcji do 2800 m n.p.m.[5]. Jeśli nie jest niszczona na stanowiskach przed wydaniem nasion, rozsiewa się i nieraz występuje masowo[9]. Liczba chromosomów 2n = 40, 44[3].

Zastosowanie i uprawa

Jest uprawiana jako roślina ozdobna. Może być uprawiana w grupach z tyłu rabaty (ze względu na swoją wysokość) lub jako kwitnący żywopłot[2]. Zalecana do sadzenia w grupach w partiach krajobrazowych w miejscach suchych i słonecznych[9]. Istnieją odmiany o różnej barwie kwiatów.

Jest łatwa w uprawie. Rośnie na każdej przepuszczalnej glebie. Wymaga stanowiska słonecznego. Po przekwitnięciu przycina się roślinę, pobudza ją to do rozkrzewiania i dalszego obfitego kwitnienia[2]. Rozmnaża się ją z nasion wysiewanych wiosną lub zaraz po zbiorze, najlepiej od razu do gleby na miejscu, gdzie ma rosnąć, sadzonki bowiem źle ukorzeniają się[2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-02].
  2. a b c d zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  3. a b c d Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Turyngia (pol.). sjp.pwn.pl. [dostęp 2010-01-19].
  5. a b c Zbigniew Celka: Rośliny naczyniowe grodzisk Wielkopolski. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 1999, s. 84-93. ISBN 83-88163-25-6.
  6. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  7. a b Adam Zając, Maria (red.) Zając: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  8. a b c Marian Nowiński: Dzieje upraw i roślin ogrodniczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1977.
  9. a b Aleksander Łukasiewicz: Krajowe byliny ozdobne. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1956, s. 62.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Ślazówka turyngska: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL
 src= Kwiaty

Ślazówka turyngska (Lavatera thuringiaca L.) – gatunek rośliny należący do rodziny ślazowatych. Pochodzi z południowo-wschodniej i środkowej Europy. W Polsce jest gatunkiem rzadkim, przynajmniej na części obszaru prawdopodobnie kenofitem. W piśmiennictwie naukowym stosowany jest epitet gatunkowy "turyngska", mimo że jest on zbudowany niezgodnie z regułami języka polskiego.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Gråmalva ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Gråmalva eller Poppelros (Lavatera thuringiaca) är en växtart i familjen malvaväxter.

Gråmalva är flerårig, 0,5-1,25 hög och gråluden med ljusröda, ibland vita blommor. Den hör egentligen hemma i medelhavsområdet men förekommer förvildad i Sverige upp till Mälaren. Den är vanlig trädgårdsväxt.[1]

Referenser

Noter

  1. ^ Carlquist, Gunnar, red (1937). Svensk uppslagsbok. Band 21. Malmö: Svensk Uppslagsbok AB. sid. 1017

Externa länkar

Rödklöver.png Denna växtartikel saknar väsentlig information. Du kan hjälpa till genom att tillföra sådan.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Gråmalva: Brief Summary ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Gråmalva eller Poppelros (Lavatera thuringiaca) är en växtart i familjen malvaväxter.

Gråmalva är flerårig, 0,5-1,25 hög och gråluden med ljusröda, ibland vita blommor. Den hör egentligen hemma i medelhavsområdet men förekommer förvildad i Sverige upp till Mälaren. Den är vanlig trädgårdsväxt.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Лаватера тюрінгська ( Ukrainian )

provided by wikipedia UK

Лаватера тюрінгська (Lavatera thuringiaca) — вид квіткових рослин родини Мальвові (Malvales).

Поширення

Лаватера тюрінгська природньо росте у Східній Європі і Південно-Західній Азії, з Південної Німеччини на південь до Італії та на схід до півдня Росії, Казахстану і Туреччини.

Опис

Багаторічна сіроповстиста рослина 50-200 см заввишки. Листки 3-5-лопатеві, округло-ниркоподібні або широко-яйцеподібні. Оцвітина подвійна, 5-членна. Підчаша з 3 широких біля основи зрослих листочків. Чашечка з 5 зрослих чашолистків. Квітки великі, у китицеподібних суцвіттях. Пелюстки віночка блідо- або яскраво-рожеві, оберненотрикутні, на 1/3 вирізані. Збірний плід розпадається на окремі плодики, плодики гладенькі. Волокна використовують для виготовлення шпагату, мотузок. Цвіте у червні-вересні.

Посилання

Malva sylvestris (15432125622).jpg Це незавершена стаття про Мальвові.
Ви можете допомогти проекту, виправивши або дописавши її.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Автори та редактори Вікіпедії
original
visit source
partner site
wikipedia UK

Лаватера тюрінгська: Brief Summary ( Ukrainian )

provided by wikipedia UK

Лаватера тюрінгська (Lavatera thuringiaca) — вид квіткових рослин родини Мальвові (Malvales).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Автори та редактори Вікіпедії
original
visit source
partner site
wikipedia UK

Malva thuringiaca ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Malva thuringiaca là một loài thực vật có hoa trong họ Cẩm quỳ. Loài này được (L.) Vis. mô tả khoa học đầu tiên năm 1852.[1]

Chú thích

  1. ^ The Plant List (2010). Malva thuringiaca. Truy cập ngày 4 tháng 6 năm 2013.

Liên kết ngoài

 src= Wikimedia Commons có thư viện hình ảnh và phương tiện truyền tải về Malva thuringiaca  src= Wikispecies có thông tin sinh học về Malva thuringiaca


Hình tượng sơ khai Bài viết liên quan đến tông thực vật Malveae này vẫn còn sơ khai. Bạn có thể giúp Wikipedia bằng cách mở rộng nội dung để bài được hoàn chỉnh hơn.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Malva thuringiaca: Brief Summary ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Malva thuringiaca là một loài thực vật có hoa trong họ Cẩm quỳ. Loài này được (L.) Vis. mô tả khoa học đầu tiên năm 1852.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Хатьма тюрингенская ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
Царство: Растения
Подцарство: Зелёные растения
Отдел: Цветковые
Надпорядок: Rosanae
Порядок: Мальвоцветные
Семейство: Мальвовые
Подсемейство: Мальвовые
Триба: Мальвовые
Род: Хатьма
Вид: Хатьма тюрингенская
Международное научное название

Lavatera thuringiaca L. (1753)

Wikispecies-logo.svg
Систематика
на Викивидах
Commons-logo.svg
Изображения
на Викискладе
ITIS 21819NCBI 61660EOL 586699IPNI 561263-1TPL kew-2494206

Хатьма́ тюри́нгенская (лат. Lavátera thuringíaca) — многолетнее растение; вид рода Хатьма семейства Мальвовые.

Распространение и среда обитания

Хатьма тюрингенская распространена в Восточной Европе и Юго-Западной Азии, от Южной Германии на юг до Италии и на восток до юга России, Казахстана и Турции.

Ботаническое описание

Многолетнее растение высотой 50—125 см. Стебель простой или в верхней части разветвлённый.

Листья 3—5-лопастные, округло-почковидные или широко-яйцевидные.

Околоцветник двойной, пятичленный. Подчашие из трёх широких у основания сросшихся листочков. Чашечка из пяти сросшихся чашелистиков. Цветки крупные, собраны в кистевидные соцветия. Лепестки венчика бледно- или ярко-розовые, обратно треугольные, на 13 вырезаны.

Сборный плод распадается на отдельные завязи, завязи гладкие. Цветёт в июне — сентябре.

Хозяйственное значение и применение

Лекарственное, медоносное и декоративное растение.

Волокна используют для изготовления шпагата, верёвок.

Примечания

  1. Об условности указания класса двудольных в качестве вышестоящего таксона для описываемой в данной статье группы растений см. раздел «Системы APG» статьи «Двудольные».
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

Хатьма тюрингенская: Brief Summary ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию

Хатьма́ тюри́нгенская (лат. Lavátera thuringíaca) — многолетнее растение; вид рода Хатьма семейства Мальвовые.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии