dcsimg

Bolitophilidae ( French )

provided by wikipedia FR

Les Bolitophilidae sont une famille d'insectes diptères nématocères.

Liste des genres

Selon BioLib (5 mai 2019)[1] :

Publication originale

  • (en) John Russell Malloch, « A preliminary classification of Diptera, exclusive of Pupipara, based upon larval and pupal characters, with keys to imagines in certain familis. Part 1 », Bulletin of the Illinois State Laboratory of Natural History, Bloomington, Inconnu, vol. 12,‎ 1917, p. 161-409 (OCLC , lire en ligne)

Notes et références

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Bolitophilidae: Brief Summary ( French )

provided by wikipedia FR

Les Bolitophilidae sont une famille d'insectes diptères nématocères.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Bolitophilidae ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Insecten

Bolitophilidae zijn een familie uit de orde van de tweevleugeligen (Diptera), onderorde muggen (Nematocera). Wereldwijd omvat deze familie zo'n 2 genera en 61 soorten.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Bolitophilidae: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Bolitophilidae zijn een familie uit de orde van de tweevleugeligen (Diptera), onderorde muggen (Nematocera). Wereldwijd omvat deze familie zo'n 2 genera en 61 soorten.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Bolitophilidae ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Sumpmygg (Bolitophilidae) er en liten familie av mygg som ligner soppmygg. De voksne myggene er små til middelsstore, slankbygde med lange tynne antenner. Larvene lever av sopp. Omtrent 60 arter er beskrevet, 21 av disse er funnet i Norge.

Utseende

Små til middelsstore mygg, ganske slankbygde og gjerne gulbrune på farge. Kroppen er slank, vingene er oftest glassklare med en mørk flekk nær fremkanten og en karakteristisk tverråre mellom de to fremste lengdeårene (R1 og R4+5). Hodet er ganske lite, med middelsstore, runde fasettøyne og tre punktøyne (ocelli) i pannen. Beina er slanke med tydelige sporer på leggene (tibiae). Hoftene er ganske lange, som hos soppmygg.

Larvene er sylindriske, hvite, beinløse, med en tydelig mørk hodekapsel.

Levevis

Larvene utvikler seg i forskjellige slags sopp, blant annet fluesopp (Amanita) og steinsopp (Boletus). De er gjerne mange larver sammen og kan være en plage for soppsankeren da de produserer markspiste sopp. Noen arter overvintrer som voksne mygg, blant annet i huler og kjellere. Bolitophilidene er vanlige i skogsområder om høsten.

Systematisk inndeling / norske arter

Familien omfatter bare én nålevende slekt. I tillegg er det beskrevet én fossil slekt, Mangas Kovalev, 1986, men det er ikke helt avklart om denne bør plasseres i Bolitophilidae.

Treliste
  • orden Tovinger, Diptera
    • underorden Mygg, Nematocera
      • overfamilie Sciaroidea
        • familie Bolitophilidae Winnertz, 1864
          • slekt Bolitophila Meigen, 1818
            • underslekt Bolitophila Meigen, 1818
              • Bolitophila (Bolitophila) austriaca (Mayer, 1950)
              • Bolitophila (Bolitophila) basicornis (Mayer, 1951)
              • Bolitophila (Bolitophila) caspersi Plassmann, 1986
              • Bolitophila (Bolitophila) cinerea Meigen, 1818 – Møre og Romsdal
              • Bolitophila (Bolitophila) saundersii (Curtis, 1836)
              • Bolitophila (Bolitophila) tenella Winnertz, 1863
            • underslekt Cliopisa Enderlein
              • Bolitophila (Cliopisa) aperta Lundström, 1915 – Østlandet, Aust-Agder
              • Bolitophila (Cliopisa) bimaculata Zetterstedt, 1838 – Østlandet
              • Bolitophila (Cliopisa) dubia Siebke, 1863 – hele landet
              • Bolitophila (Cliopisa) edwardsiana Stackelberg, 1969
              • Bolitophila (Cliopisa) fumida Edwards, 1941 – sørlige Østlandet
              • Bolitophila (Cliopisa) hybrida (Meigen, 1804) – Østlandet, Møre og Romsdal
              • Bolitophila (Cliopisa) ingrica Stackelberg, 1969
              • Bolitophila (Cliopisa) limitis Polevoi, 1996 – Møre og Romsdal
              • Bolitophila (Cliopisa) maculipennis Walker, 1835 – Vestfold
              • Bolitophila (Cliopisa) modesta Lackschewitz, 1937 – funn fra Sør-Trøndelag og Troms
              • Bolitophila (Cliopisa) nigrolineata Landrock, 1912 – sørlige Østlandet
              • Bolitophila (Cliopisa) obscurior Stackelberg, 1969 – Oppland
              • Bolitophila (Cliopisa) occlusa Edwards, 1913
              • Bolitophila (Cliopisa) pseudohybrida Landrock, 1912 – Oppland
              • Bolitophila (Cliopisa) rossica Landrock, 1912 – Oppland

Kilder

  • Hutson, A.M., Ackland, D.M. og Kidd, L.N. 1980. Mycetophilidae. Handbooks for the Identification of British Insects IX, 3.
  • Rindal, E., Søli, G. og Gammelmo, Ø. 2008. On the family Bolitophilidae (Diptera, Mycetophiliformia) in Norway. Norwegian Journal of Entomology 55: 169-173.
  • Søli, G.E.E., Vockeroth, J.R. og Matile, L. 2000. Families of Sciaroidea. Side 49-92 i: Papp, L. og Darvas, B. (red.): Contributions to a Manual of Palaearctic Diptera. Appendix Science Herald, Budapest.
  • Nettressursen Fauna Europaea.

Eksterne lenker

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO

Bolitophilidae: Brief Summary ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Sumpmygg (Bolitophilidae) er en liten familie av mygg som ligner soppmygg. De voksne myggene er små til middelsstore, slankbygde med lange tynne antenner. Larvene lever av sopp. Omtrent 60 arter er beskrevet, 21 av disse er funnet i Norge.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO

Grzybolubkowate ( Polish )

provided by wikipedia POL
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Grzybolubkowate[1] (Bolitophilidae) – rodzina muchówek z podrzędu długoczułkich, obejmująca tylko rodzaj Bolitophila. Należą tu 64 opisane gatunki, zasiedlające państwo holarktyczne i Tajwan. Mają smukłe ciała długości 3–10 mm i skrzydła długości 4–7 mm o charakterystycznym użyłkowaniu. Larwy rozwijają się w owocnikach grzybów wielkoowocnikowych.

Opis

Ciało grzybolubkowatych ma od 3 do 10 mm długości[2] i delikatną, smukłą budowę z długimi odnóżami[3]. Ubarwione są szarobrązowo[4]. Głowę mają z nasadowym członem biczyka czułków 1,5 raza dłuższym niż kolejne, a nadustkiem ryjkowato wydłużonym. Pierwsze: episternit i basisternit stanowią u nich osobne skleryty[5]. Ich skrzydła mają od 4 do 7 mm długości. Żyłka poprzeczna m-cu położona jest znacznie bliżej nasady skrzydła niż r-m. Żyłka medialna z dobrze widocznym sektorem bazalnym[4]. Podobnie jak u płaskorożkowatych, wierzchołek żyłki R4 przesunięty jest ku nasadzie skrzydła, w pobliże żyłki R1[5] – u gatunków z podrodzaju nominatywnego żyłki te są połączone, zaś u podrodzaju Cliopisa żyłka R4 kończy się na koście[4]. Stosunek długości pierwszego sektora żyłki CuA (część położona nasadowo od połączenia z m-cu) do drugiego jej sektora (część od połączenia z m-cu do krawędzi skrzydła) mieści się między 0,6 a 0,1. Żyłka analna A1 jest kompletna. Charakterystycznymi, autapomorficznymi cechami larw z tej rodziny są obecność czułków i spłaszczone żuwaczki[5].

Bolitophila (Bolitophila) wing veins.svg
Schemat użyłkowania skrzydeł u podrodzaju Bolitophila (u góry) i Cliopisa (poniżej). Widoczna różnica w zakończeniu R4.
Legenda: Pt: pterostygma; C: krawędź kostalna; Sc: żyłka subkostalna; R: żyłka radialna; M: żyłka medialna; Cu: żyłka kubitalna; A: żyłka analna; h: żyłka barkowa; r-m: żyłka poprzeczna radialno-medialna; m-cu: żyłka poprzeczna medialno-kubitalna.
Bolitophila (Cliopisa) wing veins.svg

Biologia i występowanie

Larwy wszystkich grzybolubkowatych rozwijają się wewnątrz miękkich owocników wielkoowocnikowych podstawczaków, należących do takich rzędów jak pieczarkowce, borowikowce i gołąbkowce[1][4][2]. Imagines spotyka się w miejscach wilgotnych i zacienionych, jak brzegi leśnych wód, klify, wyloty jaskiń czy systemy korzeniowe powalonych drzew[2]. Dorosłe niektórych gatunków odbywają hibernację lub estywację w jaskiniach i piwnicach[4].

Rodzina głównie holarktyczna. Z krainy orientalnej znane są tylko trzy gatunki, występujące na Tajwanie. 45 gatunków znanych jest z Palearktyki, a 20 z Nearktyki[2]. Z terenu Polski wykazano 16 gatunków[6] (zobacz: grzybolubkowate Polski).

Taksonomia

Takson rangi ponadrodzajowej wprowadził w 1864 roku Johannes Winnertz[2]. Dawniej grzybolubkowate traktowano jako podrodzinę bedliszkowatych[4]. Obecnie traktuje się je jako osobną, monotypową rodzinę. Wymarły, wczesnokredowy rodzaj Mangas został zaliczony do podrodziny Mangasinae w obrębie Bolitophilidae przez autora opisu, jednak w 2005 Hippa i Vilkamaa wynieśli tę podrodzinę do rangi osobnej rodziny – Mangasidae[2]. W obrębie infrarzędu Bibionomorpha zalicza się Bolitophilidae do grupy Myctetophiliformia. Wśród niej, wraz z Ditomyiidae, Diadocidiidae i Keroplatidae tworzą nadrodzinę Keroplatoidea[5].

Rodzaj Bolitophila został wprowadzony w 1818 roku przez Johanna Wilhelma Meigena. W 1840 John Obadiah Westwood wyznaczył Bolitophila cinerea jego gatunkiem typowym. Rodzaj ten dzieli się na dwa podrodzaje ze względu na cechę użyłkowania skrzydeł, przy czym podział ten uważany jest za sztuczny[4]. Do 2011 roku opisano 64 gatunki[2]:

Przypisy

  1. a b Małgorzata Sławska. Grzyby jako kluczowy element glebowej sieci troficznej. „Studia i Materiały CEPL w Rogowie R. 17”. 44 (3), 2015.
  2. a b c d e f g Dimiter Bechev, Peter Chandler. Catalogue of the Bolitophilidae and Diadocidiidae of the World (Insecta: Diptera). „Zootaxa”. 2741, s. 38–58, 2011.
  3. E. Rindal, G. Søli, Ø. Gammelmo. On the family Bolitophilidae (Diptera, Mycetophiliformia) in Norway. „Norw. J. Entomol.”. 55, s. 169–173, 2008.
  4. a b c d e f g A.M. Hutson, D.M. Ackland, L.N. Kidd: Handbooks for the Identification of British Insects Vol. 9 Part 3. Mycetophilidae (Bolitophilinae, Ditomyiinae, Diadocidiinae, Keroplatinae, Sciophilinae and Manotinae). Diptera, Nematocera. Royal Entomological Society of London, 1980, s. 25-26.
  5. a b c d Dalton de Souza Amorim, Eirik Rindal. Phylogeny of the Mycetophiliformia, with proposal of the subfamilies Heterotrichinae, Ohakuneinae, and Chiletrichinae for the Rangomaramidae (Diptera, Bibionomorpha). „Zootaxa”. 1535, 2007.
  6. J. Razowski (red.), T. Zatwarnicki (kompilacja i aktualizacja): Wykaz Muchówek Polski Check-list of Polish Diptera Wersja: IV 2001. 2001. [dostęp 2016-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu].
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Grzybolubkowate: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL
 src= Bolitophila cinerea

Grzybolubkowate (Bolitophilidae) – rodzina muchówek z podrzędu długoczułkich, obejmująca tylko rodzaj Bolitophila. Należą tu 64 opisane gatunki, zasiedlające państwo holarktyczne i Tajwan. Mają smukłe ciała długości 3–10 mm i skrzydła długości 4–7 mm o charakterystycznym użyłkowaniu. Larwy rozwijają się w owocnikach grzybów wielkoowocnikowych.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Bolitophilidae ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
 src=
Крыло Bolitophila cinerea

Описание

Передняя (r—m) и задняя (bm—cu) поперечные жилки удалены друг от друга, поэтому задняя основная ячейка значительно короче передней. Имеются три ветви ряда жилок: R1, R2+3 и R4+5, причём R2+3 короткая и оканчивается вблизи вершины R1. Жилка Sc полная и впадает в костальную жилку. Переднегрудь без длинных щетинок[1].

Систематика

В составе семейства:

Примечания

  1. Определитель насекомых Дальнего Востока России. Т. VI. Двукрылые и блохи. Ч. 1 / под общ. ред. П. А. Лера. — Владивосток: Дальнаука, 1999. — С. 49. — 655 с. — 500 экз.ISBN 5-7442-0921-2.
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

Bolitophilidae: Brief Summary ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
 src= Крыло Bolitophila cinerea
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии