dcsimg

Brief Summary

    Pijawki szczeciowe: Brief Summary ( Polish )
    provided by wikipedia POL

    Pijawki szczeciowe (Acanthobdellida) – rząd pijawkokształtnych siodełkowców obejmujący monotypową rodzinę Acanthobdellidae, do której zaliczono rodzaj Acanthobdella z dwoma znanymi nauce gatunkami. Pierwszy z nich – odkryty i nazwany w 1850 przez profesora A. E. Grubego, a opisany szczegółowo przez N. A. Liwanowa w 1906 i w 1931 roku – Acanthobdella peledina został określony przez Liwanowa jako żywa skamieniałość, a przez innych autorów uznany za gatunek reliktowy, ogniwo łączące skąposzczety z pijawkami.

    Pijawki szczeciowe są ektopasożytami ryb z rodziny łososiowatych (Salmonidae). Wykazują cechy pośrednie pomiędzy skąposzczetami a pijawkami właściwymi, przez co stanowią dla systematyków takson problematyczny. Jego pozycja i ranga w klasyfikacji pierścienic wielokrotnie ulegała zmianom. Badania molekularne dowodzą, że należy je traktować jako odrębną, obok pijawek właściwych i pijawczaków, linię ewolucyjną siodełkowców.

    Acanthobdella występują w północnej Holarktyce. Osiągają do 35 mm długości. Ich ciało złożone jest z 29 postoralnych segmentów, nazywanych czasem somitami. Na 5 pierwszych segmentach występują szczeciny, w liczbie 2 par na każdym segmencie. Są wykorzystywane do lokomocji i łączenia się z ciałem ofiary. Cztery końcowe segmenty ciała tworzą tylną przyssawkę.

    Celoma jest zredukowana, poprzedzielana dosseptimentami. Układ nerwowy, osmoregulacyjny i rozrodczy mają budowę podobną do odpowiednich układów pijawek. Układ krwionośny występuje. Jest zbliżony budową do układu krążenia skąposzczetów.

    Pokarm tych pierścienic stanowi krew i miękkie tkanki ofiar.

    Acanthobdella peledina pasożytuje na rybach łososiowatych północnych regionów Ameryki Północnej (Alaska), Europy (Skandynawia) i Azji (Syberia). Najczęściej jest spotykana na pstrągach i lipieniu.

    Acanthobdella livanowi (syn. Paracanthobdella livanowi) – gatunek nazwany na cześć Liwanowa – występuje w Europie i w Azji.

    Obydwa gatunki wykazują pewne różnice morfologiczne (m.in. u A. peledina brak występującej u drugiego gatunku przedniej przyssawki), co skłania niektórych badaczy do wydzielania A. livanowi do odrębnej rodziny.

Comprehensive Description

    Pijawki szczeciowe ( Polish )
    provided by wikipedia POL

    Pijawki szczeciowe (Acanthobdellida) – rząd pijawkokształtnych siodełkowców obejmujący monotypową rodzinę Acanthobdellidae, do której zaliczono rodzaj Acanthobdella z dwoma znanymi nauce gatunkami. Pierwszy z nich – odkryty i nazwany w 1850 przez profesora A. E. Grubego, a opisany szczegółowo przez N. A. Liwanowa w 1906 i w 1931 roku – Acanthobdella peledina został określony przez Liwanowa jako żywa skamieniałość, a przez innych autorów uznany za gatunek reliktowy, ogniwo łączące skąposzczety z pijawkami.

    Pijawki szczeciowe są ektopasożytami ryb z rodziny łososiowatych (Salmonidae). Wykazują cechy pośrednie pomiędzy skąposzczetami a pijawkami właściwymi, przez co stanowią dla systematyków takson problematyczny. Jego pozycja i ranga w klasyfikacji pierścienic wielokrotnie ulegała zmianom. Badania molekularne dowodzą, że należy je traktować jako odrębną, obok pijawek właściwych i pijawczaków, linię ewolucyjną siodełkowców[2].

    Acanthobdella występują w północnej Holarktyce. Osiągają do 35 mm długości. Ich ciało złożone jest z 29 postoralnych segmentów, nazywanych czasem somitami. Na 5 pierwszych segmentach występują szczeciny, w liczbie 2 par na każdym segmencie[3]. Są wykorzystywane do lokomocji i łączenia się z ciałem ofiary[4]. Cztery końcowe segmenty ciała tworzą tylną przyssawkę.

    Celoma jest zredukowana, poprzedzielana dosseptimentami. Układ nerwowy, osmoregulacyjny i rozrodczy mają budowę podobną do odpowiednich układów pijawek. Układ krwionośny występuje. Jest zbliżony budową do układu krążenia skąposzczetów[3].

    Pokarm tych pierścienic stanowi krew i miękkie tkanki ofiar.

    Acanthobdella peledina pasożytuje na rybach łososiowatych północnych regionów Ameryki Północnej (Alaska), Europy (Skandynawia) i Azji (Syberia). Najczęściej jest spotykana na pstrągach i lipieniu[3].

    Acanthobdella livanowi (syn. Paracanthobdella livanowi) – gatunek nazwany na cześć Liwanowa – występuje w Europie i w Azji.

    Obydwa gatunki wykazują pewne różnice morfologiczne (m.in. u A. peledina brak występującej u drugiego gatunku przedniej przyssawki), co skłania niektórych badaczy do wydzielania A. livanowi do odrębnej rodziny[3].

    Przypisy

    1. Acanthobdellida, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Siddall et al. Validating Livanow: molecular data agree that leeches, branchiobdellidans and Acanthobdella peledina are a monophyletic group of oligochaetes. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 21, s. 346–351, 2001 (ang.). (pdf)
    3. a b c d Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 647–648. ISBN 978-83-01-16108-8.
    4. U. Kutschera, V.M. Epshtein. Nikolaj A. Livanow (1876 – 1974) and the living relict Acanthobdella peledina (Annelida, Clitellata). „Annals of the History and Philosophy of Biology”. 11, s. 85–98, 2006 (ang.). (pdf)
    Стародавні п'явки ( Ukrainian )
    provided by wikipedia UK

    Опис

    загальна довжина представників цього ряду коливається від 25 до 35 м, завтовшки до 3 мм при вазі 200—250 г. Рот являє присоску, яка різниться за видами. Тулуб складається з 25 сомітів (постуральних сегментів). Перші 5 сегментів мають щетинки, по 2 пар на кожному сегменті. Вони використовуються для переміщення та з'єднання з тілом жертви. Нервова, осморегуляторна та репродуктивна системи мають структуру, аналогічну відповідним системам п'явок. Система кровообігу присутня. Вона подібна за структурою до системи олігохетів.

    Забарвлення переважно сірого або сіро-коричневого кольору зі смугами.

    Спосіб життя

    Живляться кров'ю лососевих риб, часто форелі. На одній рибі можуть бути декілька таких п'явок.

    Статева зрілість настає наприкінці осені або на початку зими. Розмноження відбувається на мілині. Його процес натепер достеменно не досліджено.

    Поширення

    Зустрічаються в північній Голарктиці: на Алясці (США), крайній півночі Європи і Азії (від Норвегії до Колими). Найпівденніше місцезнаходження — Онезьке озеро.

    Класифікація

    Джерела

    • Siddall et al. Validating Livanow: molecular data agree that leeches, branchiobdellidans and Acanthobdella peledina are a monophyletic group of oligochaetes. «Molecular Phylogenetics and Evolution». 21, s. 346—351, 2001
    • Bisby F.A., Roskov Y.R., Orrell T.M., Nicolson D., Paglinawan L.E., Bailly N., Kirk P.M., Bourgoin T., Baillargeon G., Ouvrard D. (red.) (2011). «Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist.». Species 2000: Reading, UK. Ginkuhà 24 september 2012.

    пол. Pijawki szczeciowe