dcsimg

Brief Summary

    Alaestès fi: Brief Summary ( Catalan; Valencian )
    provided by wikipedia CA


    L'alaestès fi (Lestes sponsa), és un odonat de la família Lestidae. Tant el mascle com la femella tenen un color verd metàl·lic i quan descansen les seves ales estan obertes fins a la meitat.

    Gemeine Binsenjungfer: Brief Summary ( German )
    provided by wikipedia Deutsch

    Die Gemeine Binsenjungfer (Lestes sponsa) ist eine Art aus der Familie der Teichjungfern (Lestidae). Wegen ihrer ökologischen Anpassungsfähigkeit – unter anderem einer geringeren Bindung an ephemere (zeitweilig austrocknende) Gewässer – ist diese Kleinlibelle verbreiteter und kommt stetiger vor als andere Binsenjungfern. Nur die Weidenjungfer (Lestes bzw. Chalcolestes viridis) gilt als noch häufigere Art der Familie Lestidae. Der wissenschaftliche Artname sponsa steht für „Braut, Verlobte“ und bezieht sich darauf, dass die Eiablage in der Regel vom Weibchen und Männchen gemeinsam – als Tandem – durchgeführt wird.

    Gewone pantserjuffer: Brief Summary ( Dutch; Flemish )
    provided by wikipedia NL

    De gewone pantserjuffer (Lestes sponsa) is een 3,5 tot 3,9 cm grote Europese libel uit de groep van de pantserjuffers die ook in België en Nederland nog algemeen voorkomt. De soort komt voor in vegetatierijke stilstaande wateren.

    Lestes sponsa: Brief Summary ( French )
    provided by wikipedia Français
    image illustrant les odonatesCet article est une ébauche concernant les odonates.

    Vous pouvez partager vos connaissances en l’améliorant (comment ?) selon les recommandations des projets correspondants.

    Lestes sponsa, le leste fiancé, est une espèce d'insectes odonates du sous-ordre des demoiselles, de la famille des Lestidae. Comme toutes les espèces de Lestidae, il a les ailes transparentes et de longs ptérostigmas.
    Lestes sponsa: Brief Summary ( Spanish; Castilian )
    provided by wikipedia Español

    El caballito del diablo esmeralda​ (Lestes sponsa) es una especie de odonato zigóptero de la familia Lestidae de tamaño mediano, con el cuerpo esbelto y las patas finas. Ambos sexos tienen la cabeza alargada transversalmente y los ojos separados. Ambos pares de alas tienen forma y venación similares, y son transparentes, con estigma grande. Se distribuyen por el paleártico templado de Eurasia.

    Lestes sponsa: Brief Summary
    provided by wikipedia

    Lestes sponsa, is a damselfly, with a wide Palaearctic distribution. It is known commonly as the emerald damselfly or common spreadwing. Both males and females have a metallic green colour and when resting its wings are usually half opened.

    Lestes sponsa: Brief Summary ( Vietnamese )
    provided by wikipedia VI

    Lestes sponsa là loài chuồn chuồn trong họ Lestidae. Loài này được Hansemann mô tả khoa học đầu tiên năm 1823.

    Pałątka pospolita: Brief Summary ( Polish )
    provided by wikipedia POL

    Pałątka pospolita (Lestes sponsa) – gatunek owada z rzędu ważek należący do podrzędu ważek równoskrzydłych.

    Długość ciała 37 mm, rozpiętość skrzydeł 46 mm. Ubarwienie ciemnozielone z metalicznym połyskiem, samice są miedziane. Występuje w środkowej i północnej Europie do północnej Azji, do wysokości 1200 metrów. W europejskiej części zasięgu swojego występowania jest najczęściej występującą ważką. Łatwo przystosowuje się do różnych warunków otoczenia. Aby złożyć jaja wystarczy jej jakikolwiek zbiornik wody stojącej z roślinnością podwodną. W całym zasięgu zimują jaja składane przez samicę w łodygach turzyc (Carex) lub innych roślin wodnych.

    Pudrad smaragdflickslända: Brief Summary ( Swedish )
    provided by wikipedia SV

    Pudrad smaragdflickslända (Lestes sponsa), även kallad allmän smaragdflickslända eller grön flickslända, är en art i insektsordningen trollsländor som tillhör familjen glansflicksländor.

    Sirokeijukorento: Brief Summary ( Finnish )
    provided by wikipedia FI

    Sirokeijukorento (Lestes sponsa) on keijukorentoihin kuuluva kirkasvärinen sudenkorento, joka on hyvin yleinen varsinkin loppukesästä. Lajin lentoaika on kesä-heinäkuun vaihteesta syyskuun loppupuolelle päälentoajan ajoittuessa heinäkuun puolivälistä elokuun puoliväliin.

    Vanlig metallvannymfe: Brief Summary ( i18n: No )
    provided by wikipedia Norwegian
     src= Hann og hunn i et parringshjul.
    Foto: James K. Lindsey

    Vanlig metallvannymfe er en vannymfe som tilhører familiegruppen metallvannymfer (Lestidae).

    Brief Summary
    provided by Ecomare
    The emerald damselfly is one of the few species of damselflies that can live in salt marsh regions with brackish water. It is found along the entire Dutch coast.
    Brief Summary ( Dutch; Flemish )
    provided by Ecomare
    De gewone pantserjuffer is een van de weinige soorten libellen die in kwelderachtige gebieden met brak water kan leven. Hij komt voor langs de hele kust.
    Šídlatka páskovaná: Brief Summary ( Czech )
    provided by wikipedia CZ

    Šídlatka páskovaná (Lestes sponsa) je malá štíhlá vážka vyskytující se i v Česku.

    Лютка-невеста: Brief Summary ( Russian )
    provided by wikipedia русскую Википедию

    Лютка-невеста, или лютка невеста, или лютка обыкновенная (лат. Lestes sponsa) — вид стрекоз рода Lestes из семейства Лютки (Lestidae). Палеарктика: Европа и Азия. Включён в Международную Красную книгу МСОП.

    アオイトトンボ: Brief Summary ( Japanese )
    provided by wikipedia 日本語

    アオイトトンボ(学名:Lestes sponsa (Hansemann, 1823))は、アオイトトンボ科アオイトトンボ属分類されるトンボの1

Comprehensive Description

    Alaestès fi ( Catalan; Valencian )
    provided by wikipedia CA


    L'alaestès fi (Lestes sponsa), és un odonat de la família Lestidae. Tant el mascle com la femella tenen un color verd metàl·lic i quan descansen les seves ales estan obertes fins a la meitat.

    Comportament

    És un dels lèstids més grans. Aquesta espècie és més comuna al juliol i i l'agost. Es troba en basses i llacs, i és molt rarament vist en aigües que corren. Li agrada posar-se entre els joncs on el seu color li proporciona bon camuflatge. No són tan forts volant en comparació amb altres zigòpters comuns com Enallagma cyathigerum o Pyrrhosoma nymphula, però són més propensos a ser vistos en la boira i els dies de pluja que aquestes altres espècies. Quan són destorbats normalment no volen molt lluny i es paren en una altra perxa propera. El seu costum de parar-se amb les seves ales mig obert és característic de la família Lestidae. Una població pot consistir en diversos centenars d'aquests insectes.

    S'aparella en la forma habitual dels zigòpters. La còpula dura entre 30 i 60 minuts i després es mantenen en tàndem per fer la posta. La femella normalment pon ous en la vegetació submergida on pot quedar submergida durant 30 minuts. La femella perfora el teixit de les plantes aquàtiques i insereix els seus ous. Ocasionalment les femelles també ponen els ous en la vegetació que queda per sobre de la superfície de l'aigua en llocs que esdevindran submergits quan augmenti de nivell de l'aigua. Els ous comencen a desenvolupar-se i continuaran desenvolupant-se durant les pròximes setmanes. Llavors, a causa dels canvis en les condicions ambientals el desenvolupament dels ous s'alenteix. En aquest estat de desenvolupament lent, anomenat diapausa els ous passen l'hivern.

    A la primavera de l'ou naixerà la larva. Les larves són actives i empaiten preses fent un creixement ràpid en poques setmanes.

    Els adults emergeixen al juliol. Els adults no són sexualment madurs quan emergeixen i necessiten una setmana o més, depenent de les condicions, abans que puguin reproduir-se.

    Descripció

    Totes les espècies del gènere Lestes són molt similars i és difícils de separar-les en el camp. Les formes dels apèndixs anals són característics. En Lestes sponsa l'apèndix anal és negre amb els apèndixs superiors (que són els que estan a l'exterior), amb dues dents internes. L'apèndix inferior és allargat i cilíndric.

    Lestes sponsa és un membre típic del gènere amb un cos metàl·lic verd i les ales separades lluny del cos. L'abdomen fa 26-33 mm de llargada i les ales fan 19-23 mm. Els mascles adults tenen un color blau clar en el protòrax i en els segments d'1-2 i 9-10 de l'abdomen. Els mascles adults tenen ulls blaus. Les femelles no tenen aquest color blau. Els mascles immadurs també tenen aquesta coloració blava i tenen els ulls marrons verdosos. El pterostigma dels mascles immadurs és gairebé blanc.

    Hàbitat i distribució

    Els hàbitats preferits d'aquesta espècie són piscines i basses. És una espècie d'aigües quietes o que flueixen molt lentament. La seva distribució es troba en una franja que travessa Àsia i Europa central, des d'Espanya a l'Oceà Pacífic. No es troba en el nord d'Europa i Àsia ni al sud, sent absent del sud d'Espanya, Grècia i sud d'Itàlia.

     src=
    Lestes sponsa mascle immadur amb blanc pterostigma i ulls marrons verds.

    Galeria

    Referències

    • Askew, R.R. (2004) Les Libèl·lules d'Europa. (revised ed.) Harley Llibres. pp58–66. ISBN 0-946589-75-5
    • Corbet, P.S., Longfield, C., i Moore, N.W. (1960). Libèl·lules. Collins. Nou Naturalist. pp260. ISBN 0-00-219064-8.
    • Corbet, P.S I Rierols, S. (2008). Libèl·lules. Collins. Nou Naturalist. pp454 ISBN 978-0-00-715169-1
    • d'Aguilar, J., Dommanget, JL., i Prechac, R. (1986) Una guia de camp a les Libèl·lules de Gran Bretanya, Europa i Àfrica Del nord. Collins. pp168–178. ISBN 0-00-219436-8
    • Gibbons, R.B., (1986). Libèl·lules i Damselflies de Gran Bretanya i Europa Del nord. Llibres de Vida del país. pp54–62. ISBN 0-600-35841-0.
    • Hammond, C.O. (1983). Les Libèl·lules de Gran Bretanya i Irlanda, (2n Ed). Harley Llibres. pp58–59. ISBN 0-946589-00-3.
    • Ueda, T., (1978). Variació geogràfica en el cicle de vida de Lestes sponsa. Tombo 21:27–34.

    Enllaços externs

     src= A Wikimedia Commons hi ha contingut multimèdia relatiu a: Alaestès fi Modifica l'enllaç a Wikidata
    Gemeine Binsenjungfer ( German )
    provided by wikipedia Deutsch
    Wissenschaftlicher Name Lestes sponsa (Hansemann, 1823)

    Die Gemeine Binsenjungfer (Lestes sponsa) ist eine Art aus der Familie der Teichjungfern (Lestidae). Wegen ihrer ökologischen Anpassungsfähigkeit – unter anderem einer geringeren Bindung an ephemere (zeitweilig austrocknende) Gewässer – ist diese Kleinlibelle verbreiteter und kommt stetiger vor als andere Binsenjungfern.[1] Nur die Weidenjungfer (Lestes bzw. Chalcolestes viridis) gilt als noch häufigere Art der Familie Lestidae. Der wissenschaftliche Artname sponsa steht für „Braut, Verlobte“ und bezieht sich darauf, dass die Eiablage in der Regel vom Weibchen und Männchen gemeinsam – als Tandem – durchgeführt wird.[2]

    Merkmale

     src=
    Cerci beim Männchen
     src=
    Weibchen; hier mit angelegten Flügeln (dies geschieht vor allem bei Wind)
     src=
    Männchen mit der für Binsenjungfern allgemein typischeren Flügelhaltung
     src=
    Weibchen

    Lestes sponsa wird 35 bis 39 Millimeter lang. Die Flügelspannweite beträgt circa 4 bis 4,5 Zentimeter. Männchen weisen einen dunkel-metallischen Grünton auf, während Weibchen eher kupfern erscheinen. Bei ausgefärbten Männchen sind Teile des unteren Thorax, die beiden ersten Hinterleibssegmente sowie das Abdomenende hellblau bereift. Die Gemeine Binsenjungfer kann leicht mit der etwas selteneren Glänzenden Binsenjungfer (Lestes dryas) verwechselt werden. Die Männchen unterscheiden sich aber durch gerade verlaufende untere (innere) Hinterleibsanhänge und ein komplett blau bereiftes zweites Abdominalsegment. Bei beiden Arten sind die Flügelmale ausgereifter Tiere schwarz gefärbt. Die Hinterseite des Kopfes ist einheitlich dunkel. Bei den Weibchen ragt der Ovipositor (Legeapparat) hinten nicht über das 10. Abdominalsegment hinaus. In Ruhehaltung werden die Flügel aller Teichjungfern typischerweise nicht angelegt.

    Vorkommen und Lebensweise

    Das Areal dieser als eurosibirisches Faunenelement geltenden Spezies reicht von Nordspanien und Westeuropa bis nach Nordasien. In Finnland dringt sie bis zum Polarkreis vor. Im Westen und insbesondere im Süden Europas ist sie recht selten, in Mittel- und Nordeuropa dagegen häufig. Bevorzugte Lebensräume sind fischlose, verkrautete, besonnte Tümpel, Teiche, Gräben und Moore. Zeitweiliges Trockenfallen von Teichen können die Eier der Gemeinen Binsenjungfer unbeschadet überstehen. Die Flugzeit beginnt im Mai und endet im Oktober, im August erreicht sie ihren Höhepunkt. Die Tiere sind sehr gesellig; oft tritt die Art auch syntop mit der Glänzenden Binsenjungfer auf. Eine Population kann aus mehreren hundert Individuen bestehen. Die Libellen jagen in Ufernähe kleine Insekten; in der aquatilen Larvenzeit stehen kleine Krebse und Insekten auf dem Speiseplan. Die Larven gelten als sehr gefräßig und können bei hoher Bestandsdichte das Vorkommen anderer Kleinlibellen unterdrücken.[2]

    Fortpflanzung

    Die Kopulation findet libellentypisch statt, indem Männchen und Weibchen sich aneinanderklammern und ein Paarungsrad bilden. Die Partner bleiben auch während der Eiablage zusammen. Das Weibchen ritzt mit seinem Legestachel einen Stängel oder ein Blatt einer Wasserpflanze an. Die Eier werden zu je zwei bis dreien in die Pflanze eingestochen. Die Ablage beginnt über Wasser, dann tauchen die Tiere rückwärts immer weiter unter. Die Eier entwickeln sich im nächsten Frühjahr. Die Larven sind danach zuerst träge. Nach sechs bis acht Wochen sind sie ausgewachsen und steigen aus dem Wasser.

    Sonstiges

    Imagines der Gemeinen Binsenjungfer können sich bis zu einer halben Stunde unter Wasser aufhalten. Die Larven können bei Gefahr ihre Kiemenblättchen an Sollbruchstellen abwerfen (Autotomie), diese regenerieren sich mit den nächsten Häutungen.[2]

    Wegen erkennbar rückläufiger Bestände wurde Lestes sponsa 2016 von der Gesellschaft deutschsprachiger Odonatologen und dem BUND in Deutschland zur Libelle des Jahres gekürt.[3]

    Literatur

    • Heiko Bellmann: Libellen beobachten – bestimmen. Naturbuch Verlag, Augsburg 1993, ISBN 3-89440-107-9
    • Gerhard Jurzitza: Der Kosmos-Libellenführer. Franckh-Kosmos Verlags GmbH & Co., Stuttgart 2000, ISBN 3-440-08402-7
    • Klaus Sternberg & Rainer Buchwald: Die Libellen Baden-Württembergs. Band 1: Allgemeiner Teil, Kleinlibellen (Zygoptera). Eugen Ulmer Verlag, Stuttgart 1999, ISBN 3-8001-3508-6

    Einzelnachweise

    1. Dijkstra, KD: Field guide to the dragonflies of Britain and Europe. British Wildlife Publishing, 2006. ISBN 0953139948
    2. a b c Klaus Sternberg: Lestes sponsa (Hansemann, 1823) – Gemeine Binsenjungfer. S. 409–418 in: Klaus Sternberg & Rainer Buchwald: Die Libellen Baden-Württembergs. Band 1: Allgemeiner Teil, Kleinlibellen (Zygoptera). Eugen Ulmer Verlag, Stuttgart 1999, ISBN 3-8001-3508-6
    3. "Gemeine Binsenjungfer" ist Libelle des Jahres 2016, Pressemitteilung des BUND vom 18. Dezember 2015. Abgerufen am 20. April 2016
    Gewone pantserjuffer ( Dutch; Flemish )
    provided by wikipedia NL

    De gewone pantserjuffer (Lestes sponsa) is een 3,5 tot 3,9 cm grote Europese libel uit de groep van de pantserjuffers die ook in België en Nederland nog algemeen voorkomt. De soort komt voor in vegetatierijke stilstaande wateren.

    Beschrijving

    De gewone pantserjuffer heeft alle kenmerken van de familie. Het lichaam is donker- tot kopergroen met een opvallende metaalglans. Het pterostigma is zo lang als twee onderliggende cellen en donkerbruin. Volwassen mannetjes hebben een blauwe verkleuring (berijping) op de eerste twee en laatste twee achterlijfsegmenten. De bovenste achterlijfaanhangsels van de mannetjes zijn lang en tangvormig, de onderste bijna even lang en recht. De vrouwtjes hebben een relatief kleine legboor die niet voorbij het laatste achterlijfsegment uitsteekt.

    In zithouding houden gewone pantserjuffers hun vleugels half gespreid, in tegenstelling tot andere juffers.

    Vliegtijd

    De gewone pantserjuffer vliegt van eind mei tot in oktober, met een piek in juli en augustus.

    Gedrag en voortplanting

    De eieren worden afgezet in stengels van oeverplanten. De dieren vormen meestal een tandem voor de paring en de eileg. Het vrouwtje boort met haar legboor gaatjes in de stengel, en plaatst vervolgens in ieder gaatje een eitje.

    Habitat

    De gewone pantserjuffer is niet selectief, allerhande stilstaande waters (vennen, vijvers, plassen, …) voldoen. Een uitbundige oevervegetatie (russen, biezen, zegge) is belangrijk.

    Verspreiding en voorkomen

    De soort komt algemeen voor in Noord- en Midden-Europa en in Noord-Azië. Ze is één van de meest voorkomende libellen, en neemt eerder toe dan af.

    Verwante en gelijkende soorten

    Buiten de gewone pantserjuffer zijn er in België en Nederland nog vier andere soorten pantserjuffers gekend: de houtpantserjuffer, de tangpantserjuffer, de tengere pantserjuffer en de zwervende pantserjuffer. Deze lijken sterk op elkaar, maar kunnen in principe onderscheiden worden door de vorm en kleur van het pterostigma en van de kleuren van het achterhoofd, het borststuk en het achterlijf. Enkel de tangpantserjuffer is moeilijker te onderscheiden, daarvoor moeten de achterlijfaanhangsels (bij mannetjes) of de legboor (bij vrouwtjes) vergeleken worden.

    Buiten de pantserjuffers is er door de kenmerkende kleuren en de zithouding nauwelijks verwarring met andere juffers mogelijk.

    Bedreigingen en Bescherming

    De gewone pantserjuffer wordt momenteel niet bedreigd.

    Afbeeldingen

    Externe link

    Wikimedia Commons Zie de categorie Lestes sponsa van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
    Lestes sponsa ( French )
    provided by wikipedia Français
    image illustrant les odonates
    Cet article est une ébauche concernant les odonates.

    Vous pouvez partager vos connaissances en l’améliorant (comment ?) selon les recommandations des projets correspondants.

    Lestes sponsa, le leste fiancé, est une espèce d'insectes odonates du sous-ordre des demoiselles, de la famille des Lestidae. Comme toutes les espèces de Lestidae, il a les ailes transparentes et de longs ptérostigmas.

    Répartition

    Eurasiatique, il réside depuis le nord de l'Espagne à travers l'Europe (sauf dans le sud européen et dans le nord de la Scandinavie), en Asie, jusqu'au Japon.

    Bibliographie

    • K.-D.B. Dijkstra, illustrations: R. Lewington, Guide des libellules de France et d'Europe, Delachaux et Niestlé, Paris, 2007, 320 p. (ISBN 978-2-603-01639-8) Réimpression 2011, p.77

    Liens externes

    Sur les autres projets Wikimedia :

    Lestes sponsa ( Spanish; Castilian )
    provided by wikipedia Español
    Symbol question.svg
    Caballito del diablo esmeralda Gemeine Binsenjungfer (Lestes sponsa).jpgEstado de conservaciónPreocupación menor (LC)
    Preocupación menor (UICN 3.1)[1]TaxonomíaReino: AnimaliaFilo: ArthropodaClase: InsectaOrden: OdonataSuborden: ZygopteraFamilia: LestidaeSubfamilia: LestinaeGénero: LestesEspecie: L. sponsa
    (Hansemann, 1823)

    El caballito del diablo esmeralda[2](Lestes sponsa) es una especie de odonato zigóptero de la familia Lestidae de tamaño mediano, con el cuerpo esbelto y las patas finas. Ambos sexos tienen la cabeza alargada transversalmente y los ojos separados. Ambos pares de alas tienen forma y venación similares, y son transparentes, con estigma grande. Se distribuyen por el paleártico templado de Eurasia.

    Referencias[editar]

    1. Kalkman, V.J. (2014). «Lestes sponsa». Lista Roja de especies amenazadas de la UICN (en inglés). Consultado el 29 de octubre de 2015.
    2. http://gallery.new-ecopsychology.org/es/photo/emerald_damselfly_%28lestes_sponsa%29.htm

    Enlaces externos[editar]

     title=
    Lestes sponsa
    provided by wikipedia

    Lestes sponsa, is a damselfly, with a wide Palaearctic distribution. It is known commonly as the emerald damselfly or common spreadwing. Both males and females have a metallic green colour and when resting its wings are usually half opened.

    Behaviour

    One of the larger damselflies, this species is most common in July and August. It is often found by ponds and lakes, and is very rarely seen along flowing water. Emerald Damselflies like to perch among reeds, their colour providing good camouflage. They are not as strong fliers when compared to other common damselflies such as the common blue or large red damselflies, but they are more likely to be seen on misty, rainy days then those species. When disturbed they usually do not fly very far away, landing on another perch a few yards away. Their habit of perching with their wings half open is characteristic of the family Lestidae and gives rise to their other common name of spreadwings. A population can consist of several hundred insects.

    L. sponsa mate in the usual dragonfly manner and will form tandem pairs away from water. Copulation lasts from 30–60 minutes and after mating they stay paired for egg-laying. The female usually lays eggs in submerged vegetation and whilst egg-laying the female can remain submerged for 30 min. The female pierces the tissue of aquatic plants and inserts her eggs. Occasionally females lay their eggs in vegetation above the water surface in places that will become submerged when the water level rises. The eggs start to develop and will continue to develop for the next few weeks. Then due to changing environmental conditions the development of the eggs slows down. In this state of slow development, called diapause the eggs overwinter. L. sponsa is an obligatorly univoltine species.

    The prolarva stage hatches from the egg in spring. This is a specialised short lived stage often lasting only minutes. The prolarva has no limbs and cannot feed but it can move by jumping or wriggling and if a prolarva is not in water when it hatches it will move about until water is found. Once in water the prolarva molt to the second stadia stage. The larvae are active and actively hunt prey leading to rapid larval growth. The larvae molt from one stadia to the next until growth is complete; in dragonflies the larval stages are the only stages where growth occurs. The number of stadia is not fixed and in good conditions the last larval stage, called F-0 can be reached in as little as 8 weeks.

    The adults emerge in July and are on the wing until September. Adults are not sexually mature when they emerge and need a week or more, depending on conditions, before they can breed. In L.sponsa in Japan the length of the summer maturation period is correlated with temperature and lasts on average 20 days in the north where it is cooler up to 120 days in the hotter south. This stops egg laying early in summer, which could lead to egg not entering diapause and hatching in autumn. This would disrupt the normal cycle as larva hatched in autumn would not survive the winter.

    Description

    All species in the genus Lestes are very similar and are hard to separate in the field. The shapes of the anal appendages are characteristic. In L. sponsa the anal appendage is black with the superior appendage (which are the ones on the outside) with two internal teeth. The inferior appendage is elongated and cylindrical. In northern Europe five species of Lestes occur whilst in Europe as a whole there are six species, so identification can be problematical and it is best to look at as many features as possible.

    L. sponsa is a typical member of the genus with a green metallic body and wings held away from the body at rest. The abdomen is 26-33mm long and the wings are 19-23mm long. Mature males have a powder blue colour on the prothorax and on segments 1–2 and 9–10 of the abdomen. Mature males have blue eyes. Females lacks the blue colour. Immature males also lack the blue pruinescence and have greeny brown eyes. The pterostigmata of immature males are almost white.

    •  src=

      Lestes sponsa male with powder blue segments 1–2 and 9–10 and blue eyes

    •  src=

      Lestes sponsa female

    •  src=

      Green metallic body

    •  src=

      immature male

    •  src=

      immature male

    •  src=

      mating

    Habitat and distribution

    Preferred habitats of this species are pools, ponds and moorlands, it is a species of still or very slow flowing water. The emerald damselfly has a large Palaeartic distribution, and is found in a band across central Europe and Asia from Spain to the Pacific. It is not found in the far north in Europe and Asia or in the extreme south, being absent from southern Spain, southern Italy and Greece. It probably occurs in some areas of north Africa; where it occurs around the Mediterranean it is found at altitude. In Great Britain it is the only Lestes species that is common.

     src=
    L. sponsa immature male with white pterstigma and green/brown eyes.

    See also

    References

    • Askew, R.R. (2004) The Dragonflies of Europe. (revised ed.) Harley Books. pp58–66. .mw-parser-output cite.citation{font-style:inherit}.mw-parser-output q{quotes:"""""'"'"}.mw-parser-output code.cs1-code{color:inherit;background:inherit;border:inherit;padding:inherit}.mw-parser-output .cs1-lock-free a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/65/Lock-green.svg/9px-Lock-green.svg.png")no-repeat;background-position:right .1em center}.mw-parser-output .cs1-lock-limited a,.mw-parser-output .cs1-lock-registration a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Lock-gray-alt-2.svg/9px-Lock-gray-alt-2.svg.png")no-repeat;background-position:right .1em center}.mw-parser-output .cs1-lock-subscription a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Lock-red-alt-2.svg/9px-Lock-red-alt-2.svg.png")no-repeat;background-position:right .1em center}.mw-parser-output .cs1-subscription,.mw-parser-output .cs1-registration{color:#555}.mw-parser-output .cs1-subscription span,.mw-parser-output .cs1-registration span{border-bottom:1px dotted;cursor:help}.mw-parser-output .cs1-hidden-error{display:none;font-size:100%}.mw-parser-output .cs1-visible-error{font-size:100%}.mw-parser-output .cs1-subscription,.mw-parser-output .cs1-registration,.mw-parser-output .cs1-format{font-size:95%}.mw-parser-output .cs1-kern-left,.mw-parser-output .cs1-kern-wl-left{padding-left:0.2em}.mw-parser-output .cs1-kern-right,.mw-parser-output .cs1-kern-wl-right{padding-right:0.2em}ISBN 0-946589-75-5
    • Corbet, P.S., Longfield, C., and Moore, N.W. (1960). Dragonflies. Collins. New Naturalist. pp260. ISBN 0-00-219064-8.
    • Corbet, P.S and Brooks, S. (2008). Dragonflies. Collins. New Naturalist. pp454 ISBN 978-0-00-715169-1
    • d'Aguilar, J., Dommanget, JL., and Prechac, R. (1986) A field guide to the Dragonflies of Britain, Europe and North Africa. Collins. pp168–178. ISBN 0-00-219436-8
    • Gibbons, R.B., (1986). Dragonflies and Damselflies of Britain and Northern Europe. Country Life Books. pp54–62. ISBN 0-600-35841-0.
    • Hammond, C.O. (1983). The Dragonflies of Great Britain and Ireland, (2nd Ed). Harley Books. pp58–59. ISBN 0-946589-00-3.
    • Ueda, T., (1978). Geographic variation in the life cycle of Lestes sponsa. Tombo 21:27–34.

    Lestes sponsa ( Vietnamese )
    provided by wikipedia VI

    Lestes sponsa là loài chuồn chuồn trong họ Lestidae. Loài này được Hansemann mô tả khoa học đầu tiên năm 1823.[1]

    Hình ảnh

    Chú thích

    1. ^ “sponsa”. World Odonata List. Truy cập ngày 17 tháng 6 năm 2013.

    Tham khảo


    Hình tượng sơ khai Bài viết về chuồn chuồn này vẫn còn sơ khai. Bạn có thể giúp Wikipedia bằng cách mở rộng nội dung để bài được hoàn chỉnh hơn.


    Pałątka pospolita ( Polish )
    provided by wikipedia POL
    Commons Multimedia w Wikimedia Commons

    Pałątka pospolita (Lestes sponsa) – gatunek owada z rzędu ważek należący do podrzędu ważek równoskrzydłych.

    Długość ciała 37 mm, rozpiętość skrzydeł 46 mm[1]. Ubarwienie ciemnozielone z metalicznym połyskiem, samice są miedziane. Występuje w środkowej i północnej Europie do północnej Azji, do wysokości 1200 metrów. W europejskiej części zasięgu swojego występowania jest najczęściej występującą ważką. Łatwo przystosowuje się do różnych warunków otoczenia. Aby złożyć jaja wystarczy jej jakikolwiek zbiornik wody stojącej z roślinnością podwodną. W całym zasięgu zimują jaja składane przez samicę w łodygach turzyc (Carex) lub innych roślin wodnych.

    Zobacz też

    Przypisy

    1. Jacek Wendzonka. Klucz do oznaczania dorosłych ważek (Odonata) Polski. „Odonatrix – Biuletyn Sekcji Odonatologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego”. 1 (Suplement), czerwiec 2005. ISSN 1733-8239.
    Pudrad smaragdflickslända ( Swedish )
    provided by wikipedia SV

    Pudrad smaragdflickslända (Lestes sponsa), även kallad allmän smaragdflickslända eller grön flickslända[1], är en art i insektsordningen trollsländor som tillhör familjen glansflicksländor.

    Kännetecken

    Denna smaragdflicksländas hane har en grönblåaktigt glänsande kropp med svart teckning på bakkroppen. Honan är oftast mer brunaktig, men detta är en art där även homokroma honor förekommer, det vill säga honor som i färg och teckning liknar hanen. Dess vingbredd är omkring 40 millimeter och bakkroppslängd är 25 till 33 millimeter. Vingarna är genomskinliga och vingmärket är brunaktigt.

    Utbredning

    Utbredningsområde omfattar större delen av Europa, delar av Nordafrika och norra Asien. I Sverige är den en av de vanligaste arterna i sitt släkte och förekommer från Skåne upp till Hälsingland, samt upp längs kusten till Bottenhavet och Bottenviken.

    Levnadssätt

    Habitatet är främst olika slags stillastående vatten med en blandning av riklig växtlighet och öppna vattenytor, såsom dammar, sjöar och en del våtmarker. Efter parningen läggs äggen oftast av hanen och honan tillsammans, i stjälkarna på vattenväxter. Utvecklingstiden från ägg till imago är i Sverige ett år och flygtiden från juli till början av september. I de varmare delarna av utbredningsområdet kan arten ha mer än en generation per år.

    Källor

    • 2000: Sandhall, Åke. Trollsländor i Europa, Interpublishing.
    • 1996: Sahlén, Göran. Sveriges trollsländor, Fältbiologerna.

    Noter

    1. ^ Svensk taxonomisk databas. Pudrad smaragdflickslända, TaxonId: 208266

    Externa länkar

    Sirokeijukorento ( Finnish )
    provided by wikipedia FI

    Sirokeijukorento (Lestes sponsa) on keijukorentoihin kuuluva kirkasvärinen sudenkorento, joka on hyvin yleinen varsinkin loppukesästä. Lajin lentoaika on kesä-heinäkuun vaihteesta syyskuun loppupuolelle päälentoajan ajoittuessa heinäkuun puolivälistä elokuun puoliväliin.

    Ulkonäkö ja koko

     src=
    Naaras
     src=
    Koiraan perälisäkkeet

    Takaruumiin yläpinta on enimmäkseen tummanvihreä. Koiraan keskiruumiin sivut ja takaruumiin kärki ovat paljolti sinihärmäiset, naaraan ruskeankeltaiset.

    Sirokeijukorento näyttää hyvin paljon isokeijukorennolta. Se muistuttaa myös isotytönkorentoa ja kääpiötytönkorentoa. Sirokeijukorentokoiras eroaa isokeijukorentokoiraasta alempien perälisäkkeiden ja takaruumiin toisen jaokkeen selkäpuolen sinihärmäisyyden perusteella. Sirokeijukorennolla on suorat alemmat perälisäkkeet, eikä toisiaan kohti kärjestä kaartuvat, kuten isokeijukorennolla. Sirokeijukorentokoiraan 2. jaokkeen selkäpuoli on kokonaan sinihärmäinen. Nuorilta yksilöiltä sininen väri tosin puuttuu, ja kehittyvillä yksilöillä sitä on vain osassa jaoketta.[2]

    Naaraalla on keskiruumiin sivulla vaalea hartiasaumajuova ja yksittäinen vihreä piste. Munanasetin on lyhyempi kuin isokeijukorennolla eikä jatku takaruumiin kärjen ohi. Naaraat voivat olla satunnaisesti väritykseltään koiraan kaltaisia.[2]

    Sirokeijukorennolla on muiden keijukorentojen lailla tapana pitää paikoillaan ollessaan siipiä auki levitettyinä, eikä hentosudenkorennoille tyypillisesti yhteen taitettuina.

    Sirokeijukorennon takaruumiin pituus on 25–32 mm ja takasiiven pituus 19–24 mm.[2]

    Levinneisyys ja elinympäristö

    Lajia esiintyy enimmäkseen yleisenä Länsi-Euroopasta Japaniin ulottuvalla alueella, jolla se kuuluu monin paikoin yleisimpiin sudenkorentolajeihin.[1] Suomessa se on yleisimpiä loppukesällä tavattavia korentolajeja.[2]

    Sirokeijukorento elää erittäin monenlaisten vesialueiden äärellä. Yksilömäärä on suurin pienillä lammilla ja järvenlahdilla.[2]

    Lähteet

    1. a b Kalkman, V. J.: Lestes sponsa IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.2. 2013. International Union for Conservation of Nature, IUCN, Iucnredlist.org. Viitattu 13.8.2014. (englanniksi)
    2. a b c d e Karjalainen, Sami: Suomen sudenkorennot, s. 70–71. Uudistettu laitos. Kustannusosakeyhtiö Tammi, 2010. ISBN 978-951-31-5425-7.

    Aiheesta muualla

    Vanlig metallvannymfe ( i18n: No )
    provided by wikipedia Norwegian
     src=
    Hann og hunn i et parringshjul.
    Foto: James K. Lindsey

    Vanlig metallvannymfe er en vannymfe som tilhører familiegruppen metallvannymfer (Lestidae).

    Utbredelse

    Vanlig metallvannymfe er utbredt i Europa, østover til Japan, men ikke lengst nord. Finnes i Danmark, og det sydøstlige Sverige og Finland. I syrøstlige Norge, på egnede lokaliteter i langs kysten til Trøndelag. Den finnes i lavlandet, ikke i fjellet.

    Utseende

    Kjønnene er ganske like, begge har en sterkt grønnglinsende kropp. Hannen er noe blå på brystpartiet og bakkroppen.

    Vingene holdes taklagt bak på kroppen i hvile. Vingespennet er mellom 40 og 50 millimeter.

    Levevis

    Nymfene lever i næringsrike vann eller myrtjern, i lavlandet. Nymfen lever på bunnen langs bredden i sumpvegetasjon.

    Eggene legges på plantestengler, over vannlinjen, hvor de overvintrer. Utviklingen tar 1 år. De voksne (imago) vannymfene finnes vanligvis ikke langt fra stedet der de levde som nymfe.

    Flygetiden er fra juni til midten av september.

    Vanlig metallvannymfe har ufullstendig forvandling, overgang fra nymfe til det voksne kjønnsmodne insektet går gradvis gjennom flere hudskift (nymfestadier). Nymfene lever i vann og ligner derfor lite på de voksne (imago), bortsett fra størrelsen. Når nymfen kommer til det siste hudskiftet finner den et strå eller noe, der den kan klatre opp over vannflaten. Her blir den hengende, mens huden revner på ryggsiden. Den nyklekte vannymfen blir hengende på den gamle huden, eller like ved siden av, helt til den nye huden er noe herdet, og vingene har fått sin endelige form.

    Kilder

    • Olsvik, Hans. 1996. Øyenstikkere i Møre & Romsdal, VestNorge, status for atlasprosjektet pr. 1995 Nordisk Odonatologisk forum. Vol 2, side 16
    • Holmen, M. & H. Pedersen. 1995. Odonata i Danmark, foreløbig status 1995. Nordisk Odonatologisk forum. Vol 2, side 4
    • Sahlén, Göran. 1996. Sveriges Trollsländor. Feltbiogerna. 165 sider. ISBN 91-85094-43-9

    Eksterne lenker

    Šídlatka páskovaná ( Czech )
    provided by wikipedia CZ

    Šídlatka páskovaná (Lestes sponsa) je malá štíhlá vážka vyskytující se i v Česku.

    Vzhled

    Délka okolo 3,5 cm, rozpětí křídel okolo 4,5 cm. Sameček je modrý, zatímco samice zelená nebo bronzová. Tělo je lesklé. Larvy mají délku zhruba 2,8 cm.

    Výskyt

    Sever Asie, severní a střední Evropa. V Česku je hojná. Vyhovují jí rybníky a jezera silně zarostlá vodními rostlinami. Dává přednost stojatým vodám.

    Život

    Dospělci žijí v létě. Samička klade vajíčka na stébla vodních rostlin. I dospělí jedinci jsou schopni vydržet pod vodou až 30 minut. Larvy se líhnou až následující rok na jaře. Vývoj je velmi rychlý a larvám stačí na vývin v dospělého jedince jen 6 až 8 týdnů, to však znamená, že i celková délka života je krátká, maximálně zhruba 6 měsíců. Jak larvy tak i dospělci jsou draví.

    Reference

    1. Červený seznam IUCN 2018.1. 5. července 2018. Dostupné online. [cit. 2018-08-10]

    Literatura

    Externí odkazy

    Лютка-невеста ( Russian )
    provided by wikipedia русскую Википедию
    Латинское название Lestes sponsa (Hansemann, 1823)

    wikispecies:
    Систематика
    на Викивидах

    commons:
    Изображения
    на Викискладе

    NCBI 197164 Охранный статус
    Status iucn3.1 LC ru.svg
    Вызывающие наименьшие опасения
    IUCN 3.1 Least Concern: 165475

    Лютка-невеста[1][2], или лютка невеста[3], или лютка обыкновенная[2] (лат. Lestes sponsa) — вид стрекоз рода Lestes из семейства Лютки (Lestidae). Палеарктика: Европа и Азия. Включён в Международную Красную книгу МСОП[4].

    Описание

    Длина тела — до 39 мм, размах крыльев до 33 мм. Тело зеленовато-бронзовое. Задняя часть голова тёмная. Птеростигма короткая (равна примерно двум расположенным под ней ячейкам крыла). Стрекозы с тонким удлинённым телом, металлически блестящие. В покое держат крылья открытыми. Маска у личинок ложковидная. Летают с июля по сентябрь. Личинки и взрослые стрекозы хищники. Связаны с разнообразными медленно текучими и стоячими водоёмами с богатой водной растительностью и поясом тростников[3].

    •  src=

      Самец Lestes sponsa

    •  src=

      Самка Lestes sponsa

    •  src=

      Окраска брюшка

    •  src=

      Молодой самец

    •  src=

      Молодой самец

    •  src=

      Спаривание

    Примечания

    1. Татаринов А. Г., Кулакова О. И. Стрекозы (Фауна европейского Северо-Востока России. т. Х). — СПб.: Наука, 2009. — 213 с. — ISBN 978-5-02-026352-9.
    2. 1 2 Стриганова Б. Р., Захаров А. А. Пятиязычный словарь названий животных: Насекомые (латинский-русский-английский-немецкий-французский) / Под ред. д-ра биол. наук, проф. Б. Р. Стригановой. — М.: РУССО, 2000. — С. 5. — 1060 экз.ISBN 5-88721-162-8.
    3. 1 2 Скворцов В. Э. Стрекозы Восточной Европы и Кавказа: Атлас-определитель. — М.: Товарищество научных изданий КМК, 2010. — 624 с. — 1000 экз.ISBN 978-5-87317-657-1.
    4. Clausnitzer, V. 2009. Lestes sponsa. The IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 28 January 2016.
    アオイトトンボ ( Japanese )
    provided by wikipedia 日本語
    アオイトトンボ アオイトトンボ♂、三重県、2015年9月28日
    アオイトトンボ♂
    保全状況評価[1] LEAST CONCERN
    (IUCN Red List Ver.3.1 (2001))
    Status iucn3.1 LC.svg 分類 : 動物界 Animalia : 節足動物門 Arthropoda : 昆虫綱 Insecta : トンボ目(蜻蛉目) Odonata 亜目 : イトトンボ亜目(均翅亜目) Zygoptera 上科 : アオイトトンボ上科 Lestoidea : アオイトトンボ科 Lestidae : アオイトトンボ属 Lestes : アオイトトンボ L. sponsa 学名 Lestes sponsa (Hansemann, 1823)[1] 英名 Common Spreadwing[1]

    アオイトトンボ学名Lestes sponsa (Hansemann, 1823)[1])は、アオイトトンボ科アオイトトンボ属分類されるトンボの1[2]

    分布[編集]

    ヨーロッパロシア中国朝鮮半島日本に分布する[2]

    日本では、北海道本州四国九州に広く分布する[2][3]小笠原諸島南西諸島には分布しない[4]。南九州では産地が限定され、鹿児島県では最近分布の確認が記録されていない[2]

    形態[編集]

    成虫は小型-中型で[5]。日本では西日本の個体は他の地域の個体よりも大型で、黒化する傾向がある[2]複眼は小さく左右に離れて形、腹部は細長くマッチ棒のような形状[6]エゾアオイトトンボと形態が酷似するが、縁紋がエゾアオイトトンボより細長く[7]、翅の縁紋の長さは幅の3倍程度[8]。翅の付け根は括られたように細く、付け根部の横脈は2本、四角室くさび形に先端が尖り、中に横脈はない[9]胸部側面斑紋の金緑色部は後方に延びて、第2側縫線に達しないことが多い[8]

    オスの成虫[編集]

    全長34-48 mm、腹長25-37mm、後翅長18-25 mm[2]。成熟すると複眼は青くなり、胸部と腹部に白粉を帯びる[2]。未成熟の個体には白粉がない[2]。腹部先端の下付属器は直線状であり[8]、外側に反るオオアオイトトンボと識別することができる[3]

    •  src=

      複眼が青くなり、胸部に白粉を帯びた成熟したオス

    •  src=

      オスの上面、翅を半開きの状態で静止する

    メスの成虫[編集]

    全長35-48 mm、腹長26-35mm、後翅長20-27 mm[2]。オス型の個体は成熟すると複眼が青くなり、胸部に白粉を帯びる個体がある[2][10]。腹部先端の産卵管側片は下側が黒く、産卵管先端は腹端を越えない[8]

    •  src=

      メスの側面、産卵管先端は腹端を越えない

    •  src=

      メスの上面

     src=
    ヤゴ

    ヤゴ[編集]

    全長は約29 mm[2]で細長い[11]。3枚の尾[11]の先端に円みがある[2]。オオアオイトトンボに似るが、下部がより細い[2]

    生態[編集]

    平地から山地抽水植物が生育する明るい[10]池沼湿地[3]高山池塘に生育する[2]生物化学的酸素要求量(BOD)が5-10 (mg/l)の少し汚れた止水の水質環境で生育する[12]。未成熟の成虫はいったん水辺を離れ縁で過ごす[13]。オスは水辺の植物に止まり縄張りを持ち、同属の種と同様に翅を半開きの状態で静止する[13][14][15]交尾は水辺の植物に止まって行われ、から午後までの間に行われる[13]。連結した状態で[15]、水辺のガマイグサなど植物[10]産卵が行われる[13]。潜水産卵が行われることもある[2]越冬は-30 の寒さに耐えられる[13]

    •  src=

      連結した状態(上がオス)で水辺の植物に産卵が行われる

    •  src=

      羽化直後のオス

    生活史[編集]

    期間は6-8か月程度で、卵で越冬するが、温度が高いと2週間程度で孵化することがある[2]幼虫(ヤゴ)期間は2-4か月程度(1年1世代)、幼虫の出現期間は3-8月[2]。成虫の主な出現期間は5月末-10月末、4月下旬から12上旬に見られることもある[2]。8月以降に産卵を行う[2]

    分化系統[編集]

    日本産のアオイトトンボ科の種のDNA解析による分化系統図を以下に示す[16]。成熟したオスは胸部に白粉を帯びることから、オオアオイトトンボコバネアオイトトンボと識別することができる[2][3]

    アオイトトンボ科 Lestidae
    オツネントンボ属 Sympecma

    オツネントンボ Sympecma paedisca


    ホソミオツネントンボ属 Indolestes

    ホソミオツネントンボ Indolestes peregrinus



    オガサワラアオイトトンボ Indolestes boninensis




    アオイトトンボ属 Lestes

    アオイトンボ Lestes sponsa



    エゾアオイトトンボ Lestes dryas      





    オオアオイトトンボ Lestes temporalis



    コバネアオイトトンボ Lestes japonicus      





    種の保全状況評価[編集]

    国際自然保護連合(IUCN)により、軽度懸念(LC)の指定を受けている[1]。個体数は安定傾向にある[1]

    脚注[編集]

    [ヘルプ]

    参考文献[編集]

    • 新井裕 『トンボ入門』 どうぶつ社、ISBN 4886223281。
    • 井上清、谷幸三 『トンボのすべて』 トンボ出版ISBN 4887161123。
    • 尾園暁、川島逸郎、二橋亮 『日本のトンボ』 文一総合出版〈ネイチャーガイド〉、ISBN 978-4-8299-0119-9。
    • 『日本動物大百科 昆虫Ⅰ』 日高敏隆(監修)、平凡社ISBN 4582545580。
    • 『日本の昆虫1400』 槐真史(編)、伊丹市昆虫館監修、文一総合出版〈ポケット図鑑②トンボ・コウチュウ・ハチ〉、ISBN 978-4-8299-8303-4。

    関連項目[編集]

     src= ウィキスピーシーズにアオイトトンボに関する情報があります。  src= ウィキメディア・コモンズには、アオイトトンボに関連するメディアおよびカテゴリがあります。

    外部リンク[編集]

    執筆の途中です この項目は、動物に関連した書きかけの項目です。この項目を加筆・訂正などしてくださる協力者を求めていますPortal:生き物と自然プロジェクト:生物)。
     title=