Overview

Distribution

In Zeebrugge op aangespoeld plastic op 28 november 1999 en 18 juli 2000 en in oktober 2004 op een leeg oesterdoublet tussen Oostduinkerke en De Panne (De Blauwe, 2005).
Creative Commons Attribution 3.0 (CC BY 3.0)

© WoRMS for SMEBD

Source: World Register of Marine Species

Trusted

Article rating from 0 people

Average rating: 2.5 of 5

The precise geographic distribution of Schizomavella hastata is uncertain, owing to prior confusion with Schizomavella linearis. It is known to occur on the west coasts the British Isles from Shetland to Guernsey. Outside of the UK it has been recorded from Galicia, Catalonia and the Balearic Islands.

Creative Commons Attribution Non Commercial 3.0 (CC BY-NC 3.0)

© Natural History Museum, London

Source: Bryozoa of the British Isles

Trusted

Article rating from 0 people

Average rating: 2.5 of 5

Physical Description

Morphology

Schizomavella hastata is an encrusting bryozoan that forms broad irregular patches which are often only loosely attached to the substrate and may develop erect, folded sheets or cylinders. Erect growth forms develop especially on erect substrates and on large hydroids. Colonies are composed of either a single or multiple layers of autozooids. Autozooids are rectangular to polygonal, flat or slightly convex. They are 0.4-0.7 by 0.3-0.5 mm.

Creative Commons Attribution Non Commercial 3.0 (CC BY-NC 3.0)

© Natural History Museum, London

Source: Bryozoa of the British Isles

Trusted

Article rating from 0 people

Average rating: 2.5 of 5

Diagnostic Description

Description

Vormt grote één- of meerlagige korsten, soms opgericht van het substraat. Zoïden hoekig, vlak of wat convex, 0,4 tot 0,7 mm lang. Opening breder dan lang, tussen de scharnierpunten is de proximale boord ondiep concaaf, zodat nauwelijks sprake is van een sinus. Dit is het belangrijkste onderscheid met S. linearis die een gelijkaardige suborale bult met avicularium kan ontwikkelen. Jonge zoïden kunnen 2 of 3 orale stekels dragen. Het frontale oppervlak is aanvankelijk glad, later ruw, en draagt grote ronde poriën. Een flinke, stekelachtige bult kan zich heel hoog ontwikkelen. De polypide heeft 13 tentakels. Een avicularium staat links of rechts op de stekelachtige bult en is naar boven gericht. De mandibel is langwerpig. Broedkamers frontaal afgeplat met verspreide onregelmatige poriën. Eerst glad, later steeds ruwer met eventueel enkele bultjes die kunnen uitgroeien tot stekelachtige uitwassen. Embryo’s geel.
  • De Blauwe, H. (2009). Mosdiertjes van de Zuidelijke Bocht van de Noordzee. Determinatiewerk voor België en Nederland. Uitgave Vlaams Instituut voor de Zee, Oostende: 464pp.
Creative Commons Attribution 3.0 (CC BY 3.0)

© WoRMS for SMEBD

Source: World Register of Marine Species

Trusted

Article rating from 0 people

Average rating: 2.5 of 5

Ecology

Habitat

The species is able to colonise stones, shells and large hydroids in subtidal waters.

Creative Commons Attribution Non Commercial 3.0 (CC BY-NC 3.0)

© Natural History Museum, London

Source: Bryozoa of the British Isles

Trusted

Article rating from 0 people

Average rating: 2.5 of 5

Disclaimer

EOL content is automatically assembled from many different content providers. As a result, from time to time you may find pages on EOL that are confusing.

To request an improvement, please leave a comment on the page. Thank you!